re teltamentumfra 1 7ℳ cemmunutyyaläaa nnnn. 2. cllaoſ fun

1 2 1 ferd. Deinde

*

tedöclse

—

80 dro VXore Nonitrrnd

Aut enimpromituntt &tum eamchlgreunn at maritus, ſclſponlum dromifit, conſantemnm 1 locero,&yrrtenulen exercendisnartmxumn ere poſſit, rclagamdomns dummodocactcenn

talibus. In dotibwemn

oagete, ſicc&msn quibusſinemmdtomm

ſcbet, maxmeſiupi

vxoris, ytin jlemiien

orem fenim qultum cteriorem non otin auTo. tuton vuh uua nuue.& Lucd; Imat 42 Preterea fdan 6 ritum, volenteꝛch dm renuntiatunm

t:quinimo d

. Sel 10h wi metusdobl 1,

, on lutucl

7 1 gromiſioſt ci ſererzehen Pquodin

Reſponſ. luris Decad. I. Reſponſ X.

dioſis, quæ ſunt ſtricti iuris, in quibus verba cum ef⸗

fectu debent intelligi, vt eorundem tenor& diſpo-

ſitio præciſe ſit impletus;& perſectus acipareat: vti-

25 biper eum. Amplius f dicò, quod etſi ipſamet actrix

romiſiſſet ſerenuntiaturã, imò etſi realiter renun- tiaſſet, non tamen ob id excluderetur a paterna ſuc- ceſſione, ſiue de iure Ciuili, ſiue Canonico loqua- mur. Iure enim Ciuili, pactum factum de non ſuc- cedendo, eſt nullum, pen pulcrum&s elegantem tex: in Lpaltum dotale. C. de collat.& l.fi. vbi I. C. etiam ratio- nem illius ponit, ſj. de ſuis& legit. cum concord. adduct.

er glin d. pactum dotale. Iure vero Canonico hu- fuitodi packum pariter nullum robur habet, niſi iuramento, non vi, non metu, non dolo extorto firmetur: quia tunc propter iuriſiurandi religio-

nem eſt ſeruandum.: A.c. quanuis do pact. in 9. Et ſic

eo iure tale pactum ſolummodo vigore iuramenti valet: obid certe, quoniam iuramentum ſeruari poteſt ſine interitu ſalutis æternæ. Semota autem veritate iuramenti, penitus eſt inutile, nec obligat: etiamſi fieret cum perſona, cum qua paciſcens eſſet ſucceſſurus. vt expreſſe conſuluit Alexand. conſil. 273. libr. 7. Cum ergo in noſtro caſu actrix nec realiter renuntiarit, nec iurauerit, promiſſio mariti nullate-

26 nus ei obeſſe poterit. Facit ad prædicta communis regula iuris, qua dicitur, non ſufficere, aliquem ali-

quid velle& intendere facere, etiamſi illud expri- mat,& incipiat peragere: ſed neceſſe eſſe, vt etiam debito ſuo modo diſponat& perficiat, maxime in caſu, vbi certæ aliquæ formæ& extrinſecæ ſolemni- tates ad perficiendum actum requiruntur(quem- admodum in noſtro caſu ex diſpoſitione iuris, rea- lis& actualis iuramenti pſtatio requiritur, ad hoc, vtrenuntiatio futurę ſucceſſionis vires habeat)pro- ut eſt expreſſus text. cum caſu in g. ex eo autem ſolo- Inſtit. quib. mod. 1eta. infir. Item alius caſus, qui lim-

pliciter adhoc allegatur& extollitur in l. quidain ci

Filium. de hered. inſtit. per Bald.ibi,& Alexand. inl.

5.(ide lib. prater. cum ſimilib. Porro& adhuc forti- us, quod domina actrix per mariti ſuipromiſſionem nõ poſſit a ſucceſſione paterna remoueri, probatur.

27 Nam f adhoc, vt pacta, per quæ promittitur aliquid

dari aut fieri, vel non, ſint valida vel obligatoria, tria requiruntur, ex quibus totalis actus promiſſionis validæ integratur, videlicet perſona promittens,

perſona cui promittitur,& iſtud quod promittitur: &vbi alterum horum defuerit, inutilis eſt promiſ-

ſio, nec obligat, iuxta gl. verb.in idem.& poſt eam Bar.

28 inl.! H..depact. Oportet † enim pactum promiſſio-

nis validæ incoari a perſonis inter ſe paciſcentibus,

ſi valere debeat: per regulam vnlgatam, quæ dicit: Quæcunq; gerimus, niſi a noſtris perſonis ſumant initium, inutilem actum facimus:per tex. l. quæcung,

gerimus: ibi glo.& Bar. de al.& oblig. S& not. hoc etiam Bald. Salyc.&& Caſirain l. multum. C⁊ſi quis alii vel ſibi. Vnde ſi paciſcamur ego& tu, dicendo, Quod tertius dettibi vel mihi: inualidum eſt pactum, quia actus i- ſte non ſumit initium a perſonis noſtris, qui paciſci- mur. Ita not. dicit gloſſein l. I.§. I. de patt. Sic in pro- poſito noſtro, cum in prætenſo facto renuntiationis feciendæ non ſit tractatum„neq; conuentum inter

defunctum Comitem Michaclem de W. F.& domi-

nam actricẽ eius filiam, ſed interdictũ Comitẽ Mi- chaelem de W. E.& dominum E. Baron. de L. eius benerum, prout ex miſſiua dicti generi ad ſocerum

4. 1 b 37 ſcripta liquet: idcirco prõmiſſio ſiue pactum dictæ renuntiationis,&verba copiæ eiuſdẽ inſerta, nõ Ob- ligarunt dominam actricẽ, ex quo ab eius p erſona, tanquam paciſcente cum patre, pactum illud non ſumſit inlitium,& per conſequens eam ab heredita- te paternãà non excluſit, neq; excluderè potuit pro- pter defectũ debitæ formæ promiſſionis& conuen-

tionis, per iura præallegata. Hoc † etiam affirmant 3.

Alex.& Caſt. in eadem gl.oſtendendo, quod ſi verba

obligatiua& exſecutiua non conferantur in perſo-

nas loquentium, ſed in tertium(ſicut in noſtro ca- ſu) non valeat, quod ſic agitur: quia deficit forma

pacti ſeu promiſſionis, quæ eſt, quod promiſſio de-

beat ſumere initium& originem ab ipſis perſonis loquentium,& paciſcentium:alias eſt inanis, nec re- conualeſcit ‚licet partis poſtea inceperit intereſſe: Nec obſtat, quod maritus pactus ſit pro vxore: quia

faſſicit patrem non eſſe pactum cum fllia, nec filiam cum patre, ſed patrem cum tertio, ſcilicet Bener

ſuo: in cuius poteſtate filia non erat, niſi poteſtate coniugali, ſiue maritali: quæ eo ſe non protendit, vt contrahjendo vel promittendo vxorem obligare valeat, quemadmodum ſupra ſatis deduttum eſt. Ad-

de prædictis actum„qui habet originem ex voluns;,. 3 3*

tate duorum, non tolſi ex voluntate vnius, vt notat Bald. poſt Pet. in l. is qui. Ae acq hered.& facitel nihil tam naturale: ſ. de reg. iur. Sed ſic eſt in renuntiatio- ne paternæ hereditatis facienda per filiam, vbi vtri- uſque requiritur voluntas,& patris& filiæ. 1f.& ibi Dd. C.de pact. Alexand. l. ſtipulatio hoo modo. de verb.

oblig. Quare non tollitur dicta ſucceſſio paterna per

renuntiationem, in qua fola patris voluntas inter- uenit, non etiam filiæ, de qua ſaltem legitime con- ſtet, aut probatum exſiſtat. Et ſic nec Kenacegen. rum exceptio ipſos liberat ab impetitione actricis.

Venio f modo ad tertiam exceptionem& defenſi- 3 1

onem reorum, qua prætenditur, conſuetudinem eſ-

ſe in Franconia,& paſſim in imperio Germanico,

quod filiæ, ſi legitime dotentur, ſint excluſæ ab o-

mni iure ſuccedendi,& pro renuntiatis habeantur- Haæc defenſio magnam firmitatem haberet, ſi pro-

bata exſiſteret: ſed non eſt probata vtcunq; in hoc multum ſtudii& laboris ab aduerſariis impenſum

ſit. Eſt t autem conſuetudò allegata extraiudicialis: 3 2 in qua probanda, ex communi Doctorum ſenten-

tia, quatuor requiruntur: videlicet rationabilitas,

actuum frequentia, temporis curſus ſiue diuturni- tas,& quod ea inducta ſit communi conſenſu, ex- preſſo vel tacito,& ex certa ſcientia vniuerſi popu-

li, vel maioris partis illius. Sta Bart. in!. de quib. ſf. de leg. Panorm.&s alii cap. fin. de couſ.& Roch- ibid.

Qu fad primum, quæ conſuetudo ſit rationabi-;;

lis, aiunt, iudicis arbitrio relinqui, vt is exiſtimet,

perpenſis circumſtantiis. Actuum ff vero frequen-, 4

tia probanda eſt a teſtibus; ſed quod vices iſta exi- gat, non poteſt certa tradi regula, ſecundum Bald. in d. l. dé quib. Eam tamen ita moderantur, vt plu- res probandi ſint, ſi parum noti& incelebres exſi- ſtant: pauciores autem, ſi quam pluribus homini- bus noti eſſe potuerunt. Imo quandoq; etiamm vnum actum ſufficere putant, ad probandam conſuetudi- nẽé, ſi ex eo notorie conſenſus populi eliciatur: quia

non curamus de modo, dum effectus pateat. A⸗

ctuum enim frequentia ideò requiritur, vt populi conſenſus eliciatur: de quo ſi vltro conſtiterit, iam

4 1 3 6 I 4 11 ³ 4* 5 4 * 4 1 I 1— “ I 4 1 1 1 1 3 4 “ 8 1 8 1 4 1 1 4 4 /4* 3 3 1 4 . 1 1 1 1 8 3 4 8* 4 4 1 1 11 5 4 4 3 4 3 4 8 8 4* 4 3 3 1 8* 3 8 4 3 1 1 3 4 8 3 4 4 4 1 8 1 3— 6 8 ¹ 1 3 4 3 3 4 1 4 * ¹ 3 3 *1 4 4 4 A 3 4 1 t 4 3 4 8 ³ 4

A 3 3 3 4 1 6 - 1 4 4 4 8 33 1