Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
74
Einzelbild herunterladen

Annui reditus connumerantur inter immobilia.

a Citatione appellaretur, num. 12.

Index in Secundam partem

Agnati ſi collectiue inueſtiantur:& ſimul ad ſucceßiönem vocentur, an ordine ſucceſſiuo& ſecundum gradus pra rogatiuam ſustedant. 6:3 Agnatio magis conſeruatur: ſi illa verba, de corpore nati, in- telligantur in infinitum. 14.10.7. Agnatio ſiue proximitas gradus non eſt vinculum iuris ſuc- cedendi quoad collaterales in feudo nec conſiderari debet, neg, etiam locum habet. 12.6.31. Agnatus vel heres ante petitam inueſtituram in feudo nihil iuris habet, præter ius ſuccedendi, quod ſine petitione inueſtituræ nihil operatur. 15.5.7.

dAgnatus pximior vaſallo defuncto ſine liberis, ſolus admit-

titur& præfertur remotiorib. in gradu agnatis. 12. 5. 5. Agri lex ſi inueniatur, cſuetudo vicẽ legis tenet. 14.1. 16. Alendi liberos ſtudium,& in honore conſeruandi ablicare

eſt contra bonos mores. 11. 5. 113. Alienari probibita in præiudicium filiorum, nec iuramen-

to in eorum præiudicium alienari poſſunt. Etiamſi alie-

natio ſiat cum titulo oneroſo, ibid. 11.3. 93. Alienatio feudi facta abſq, conſenſu domini non poteſt va-

lere. 13. 2,168.(2.149. Alienatum non dicitur quod remanet penes alienantem. 3.

Analogon perſe poſitũ, ſtat in ſuo excellenriori ſigniſicatu.

13.3. 55. Anima ſalutem nemo præſumitur parui pendere. 15.3. 68. Animus donandi non præſumitur. 13. 2.174. Antecedens qui vult, videtur velle conſequens. 13.3.60⁰. 11.6.31. Annuos reditus poßsidens vt ſatilationẽ euitet, neceſſe eſt,

yt fint ſuper re immobili conſtituti, alias ſecus. 11.6.32.

Annus centeſimus cſetur finis eſſe longæui hominis. 3.2.659. Antecedéte deſtructo ſequitur deſtructio conſequẽtis. 11.3. 427 Antichreſis quid? Piguus& Antichreſtica conuentio quid

differant. 13.2.98.

Antichreſis licita eſt, etiamſ fruttus excedant legitimũ mo-

dum vſurarum. 13.2.17. Antichreſis quid ſit. 13.6.48. Antichreſis quid& qualis. 13.2.16.

Antichreſtica conuentio eſt permißa, propter incertum fiu- cluum prouentum. 13.2. 99. Appellatio ob iuftum timorem omiſſa non nocet, eius, de- nunciatio, etſi legitime facta ſit, dano non eſt. 12. 7. 2.

Appellatio ab interlocutoria, quæ non habet vim ſententiæ

definitiuæ, vel cuius grauamen in ſententia definitiua reparari poteſt in Camera non recipitur, mulio minus ſi 13.7.11.

Approbare videt ur is, qui non improbat. 11.1.129.

Approbatio contractus in dubio extenditur ad omnes eius

appendices. 14. 2. 99.

Approbatum ſemel, reprobari deinceps non poteſt. 14. 4. 100.

Aqua pluuialis de cœlo cadens& ex imbre excreſcensé ſi ope- rea vicino inferiore manu facto ſuperiori noceat vel no- cere poßit, poteſt ſuperior aquæ pluuiæ arcendæ iudicio contra facientem tale epus experiri. 14.2.7.

in Aquæ pluuiæ arcendæ actionem non veniunt, ſi qua opera aquæ mittendæ cauſſa publica auctoritate facta ſint. 14.1.1.

Aquæ pluuiæ arcende actione nemo compelli poteſt, vt vici- no proſit, ſed ne noceat. 14.1.22.

in Aquæ pluuiæ arcende iudicio non refert an nocuerit, ſed

Juſſicit quod nocere poßit. Non refert itẽ quod talis aqua eum alia aqua mixta fuerit, nu. ũ. 14.2.6. Aquæ pluuia arcẽdæ actio cui cõpetat. Cui item aclio: De eo P ri aut clam. nu. 27.& cui tandẽ actio de damno infe- cto num. 286. 14.1.26.

Aquæ pluuiæ arcendaæ actio ita demũ competit, ſi aqua yli. uia, vel quæ pluuia creſcit, noceat non naturaliter, ſed opere facto, haberq, toties locum, quoties manufacto ope. re agr aqua nocitura eſtznum 3. Quod quihus moli ſe. ri poßit, vide num. 1. 9.10. G 20. 1442.

Aquam ex ſuperiori funde in meum inferiorem profluen- tem aggeribus reprimere, auertere& profundi mei yti. litate comprehendere& deriuare poſum. 14.23.

Aquam pluuiam in ſuo retinere, vel ſuperfluentem ex vici-

ni in ſuum deriuare quiliber poteſt: Dummodo id non animo nocendi vicino faciat. 14.121,

Arbitri à partibus Velecti, an& per quem compelli poßint,n uper cauſſa recuſationis cognoſcant. 12. g.. Arbitrio nunquam præſcribitur. 13.2.)j.

Argumentari à priuilegio vnius vrbis ad priuilegium alte. rius vrbis non licet. 33.109.(Z.. Argumenta ſuper exemplis exſtructa valde ruinoſa ſunt. n. Argumentu& coniecturis, non incertis ſed indubiis locu aeßft. 113. 2.34. Argumentum à pretio ad res emtas cum pacto retrouenden- ai, argumentari licet. 1z.3.7. Argumentum contrario ſenſu in iure fortißimum eſt cum dicatur mens legis, vei ſtatuti. 13.6. 16.(13.3.30. Argumentum ab Etymologia ſumptum de iure eſt validum. Argumentum de teſtabus ad ſcripturam valet. 13.3. 79. Argumentum ab exemplo valet. 13.3.108. dArgumentum ab inſolitis non valet. 133. g1. Articulis certis exemtus, in alis ſubiectus eſe debet.¹.2.49. Aſcendentes de iure cõmuni, cum fratribus ſororibuſq,, tori earumue liberis, ex vtrog, parente deſuncto conuunctiu, ad præmortui fili, vel filiæ hereditatem in capita vo- cantur, ſecus eſt de iure Saxonico, quo aſcendentes in allodialibus omnes collaterales excludunt. n.2. 12.1.1. Attentata vt reuocentur, neceſſe eſt appellationem fuiſſe in- inuatam iudici& parti, alias iudex& pars ſemper yoſ- ſunt de iure procedere in cauſſa, quando non habent no- titiã appellationis Gattentata ab ignorantibus appelu- tione non reuocantur. 12.73. Attentatum, quando aliquid eſt appellatione pendente in caſu vbi non licet appellare tunc non ligantur manus iu- Aici ante porrectam inhibitionem,& attentata valent ex quo lege permittente hunt, vnde non reuocantur ex priuilegio attentatorum. 12.7,. Authen. ſacramenta puberum,&c. quamuis, de pactis, an locũ habeant in donatione liberorum,& renuncialione. 11.3-17. B Aro vel comes qui promiſit militi ſuo feudum ſi non d- cit, Quod, an illa promiſaio valeat. 13.6.23. Bello de iure& Imp. auctoritate conceſſo, etiam, quæ in- ſequentiam neceſſario trahantur, ſunt permiſſia. 11. 2.6. Belli ſuſcipiendi auctoritas apud Imperatarẽ reſidet. 1.126 Bellum ex arbitrio moueri poteſt, quando quis mediata iu- ſtitia iuſtum conſequi nequit. 11.1.32. Beneficium primo loco à principe conceſſum debet perma- nere,& non tolli. 11. 5.120.(1ℳ3.2331 Bene fciũ principis largißimã habere debet interpretatiani- Beneſicium reſtitutionus in integrum datur captiuis, mai- ribus minoribus. 17. 3. 24, Beneficium l.ſi vng, an& quando locum habeat in renun-

tiatione hereditatis paterna aut materna. I1.3.86. Beneſicia principis iuuanda, non decipianda. 15. 2.27

in Beneſiciis pleniſime eſt facienda interpretatio. R. 14. 9.s

in Beneficius contra concedentem latißima jit interpreta- tio. 15. 2. 116

b Bons