Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
65
Einzelbild herunterladen

ut

8

nzamſterhanat

r.in haiufmodi ka b1 ien

ds opinionem haben p 1 1 afa.Lan tmuni ſhr hr r.Lleruran T k n amansopinio in huium ffis us hlenihdem hacuu 1* b

nt pr xuipue is(npriaui

lA, G Suhr. Hnc rn 8 ,A2lHaa0te m A

de Ws u ad..9 4 3 adamun memoria dodc 1 un onerent, quod ule it ein

eutg ms

atarint, acn-

not. dt. i 248 1 5 ullo c Pe . 1nt unpe 1 i 8e huc viqdc 3 mt.

40dipbL n dioelg Sel

at,* Gicho.1 katth

ſedetie 9 mntel Vn rcuenn am: dcn

b 4

in poſſeſſone& proprietate villarum& aliorum locorum a quibus percipiunt fru-

ctus. Et dicit idem Bal in c. cum cauſſam. de pro-

bat.per exercitium iuriſdictionis& redi- tus fines antiquos probari, eorumque poſ-

feſſionem, alle. c fi. de ofſic. Archid.& e. licet, de

robat. Quarto etiam hoc facit pro Senatu, cum iſtud vallum die Landtwehr iuxta ciui- tatẽ& diſtrictum eius contineatur,& tui-

tionem territorii eſſe, aut antiquitus fuiſſe

conſtet, præſumitur eſſe de natura& con- ditione reliquarum foſſatarum citcum

37 iacentiumequia tomnia quæ ſunt intra ter-

ritorium, prælumuntur ad tuitionem ciui- tatis facta, niſi probentur exemta, argu-

mento c. omnes haſilicæ. 16. 9.7.& lal.§. cum vr. bem. f. de vffc praf vr. Monsan. deßaib. c. O6,. 2. Et ſic Scnatus videtur pro ſe habere iu- ris præſumtionem. Eo enim ipſo, quod- ſtat illam tuitionem eſſe vel fuiſſe retractis tẽporibus ein Landtwehr(id quod ipſemet illaſtriſſimus non diffitetur) prælumitur ad ciues L. ſpectare, ſicut reliquæ tres ad

coſdem pertinent, idq; propter earum- nexitatem. Et huc non parum facit, quod

vniuerſaliter fortis ſit præſumtio ex p̃teri- toin præſens,& quod olim ita fuit præfu- mitur& hodie ira eſſe, niſi probetur amiſ- ſum l teſtem. in fi ſf. qe teſtib, Et ex qualitati- bus, quæ præceſſerunt, præſumtione con- rinuatiua in præſens præiumitur, vt dicit Baliiul. ex perſõna.&! ſiue poßlidetis. C. deprob.

Archid cinprimis 2. I.

nd ob ſehon der Hertzog dagegen fuͤrwen⸗

den will/ das ſolche Landtwehr hinder Luno

jnen keines weges zuſtendig/ derwegen als ſie bey Vnmuͤndigen Jaren Hertzog Otto- nis Sohn) ein Landtwehr allda zumachen

ſich vnterſtanden/ hetten ſie dieſelbige als S.

F. G. zum Regiment kommen/ widerumb lie⸗ gen laſen. So ſaget doch der Raht darauff/ daß ſolche

Landtwehr lange Zeit zuuor vndehr Hertzog

H geborn/ geweſen ſey/ ltem daß ſie die beyde T huͤrn/ ſo bey der Landtwehr geſtanden/ nicht auß zwang/ ſonder Freywillig auß erheblichen Vrſachen(dauon im notfall guten Bericht zu thun ſey) mit guttem Raht abgebrochen/ vnd

ſey alß ein Stuͤck des bgni vnd Wahrzeichen der Landtwehr des Orts/ abkommen/ aber

gleichwol die Landtwehr vnd res ſignatamit jhren qualitaribus wie der Augenſchein vnnd

continuirte poſſeſſion außweiſen/ demnach nachmahls des Rahts intentio dermaſſen

tun dirt erſcheinet/ daß ſie billich vnnd Recht

Reſponſ. luris Decad. XIV. Reſponl.II.

2 54 gethan/ in dem ſie den Fuͤrſtlichen Vogt auff der Luͤner wieſen angreiffen/ vnnd gefenglich einziehen laſſen. Aber diß vnnd dergleichen Argument/ vn⸗ geachtet achte/ halte vnd ſchlieſſe Ich/ daß der Raht zu L dißfalls keines weges befugt gewe⸗ ſen/ den Fuͤrſtlichen Bogt von wegen des Ex⸗ ceß/ auff der Luͤner wieſen begangen/ gefeng⸗

lich anzunehmen/ viel weniger aber ſich der o⸗ mnimodæ iuriſdiction zwiſchen den Landt⸗

wehren/ durchauß anzumaſſen/ mit auffhe⸗ bung todten Coͤrper vnd dergleichen. Dann Erſtlich/ ſo iſt das gantze Landt vnd

Hertzogthumb L. ſampt allen Zugehoͤrungem

nichts außgeſchloſſen/ der Hertzog zu L. ge⸗

hort auchj hnen pleno iare zu inmaſſen ſie

ſolch Landt vber etlichehundert Jahr von Keyſern vnnd dem Heiligen Reich in Lehen vnd Gewehrſchafft empfangen gehabt/ ge⸗ noſſen/ gebraucht/ auch bißhero geruͤiglichen

beſeſſen. Nun kan nicht vermeinet werden/

ſondern der Raht zu L. muß es inuitis denti-

bus bekennen/ daß der ſtreittig Ort/ die Luͤ⸗ ner wieſen genandt/ ſampt der Alten angema⸗

ſten Landtwehr/ in des Hertzog Landen gele⸗ gen/ vnnd nichts anders als limites ſeyn luĩ principatus. Derhalben dieſelben dem Her⸗ tzogen ohn alles Mittel pleno iure al⸗ lein zugehoͤrig/ vnnd vnterworffen/ S. F. G. auch ſich der Hohen vnd Niedern Gericht bil⸗ lich allein deſſen Orts/ anmaſſen/ biß ſo lang das Gegentheil einige ſpecialem exemtio- nem docirt, vnd genug ſam darthut. Totus enim Ducatus L. pleno iure per-

tiner ad Illuſtriſſimum Principem& ſem-

per peitinuit ad ſuos maiores, quoniam

habuerunt& adhuc habent Duces L. aob

Im ꝑio Romano at iſta loca litigioſa, vallũ, foſſata&c. Die Landtwehr vnnd Luͤner wie⸗ ſen/ ſta ſunt in Ducatu L, Ergo vtile do-

minium habet iſtarum terrarum& loco-

rum vniuerſalem etiam iuriſdictionem ibidem ſolus præfatus Princeps exercet ſamto argumento atoto ad partem. Nam in roto ſunt quælibet eius partes, ęloſ& DD. in c. ſi iligenti. de præſcript. vbi Panormit.

poſt Hoſt. dicit, quod hac ratione com- muniter Domiani temporales fundent ſu- am iuriſdictionem, quo ad res ſitas in ſuo

territorio, ſiue intra terminos ſuæ terræ ſalcem quo ad iuriſdictionem, non autem quo ad dominium rerum particularium,

de quo Chaſſa. in onſuet. Burg§. 2. Rubr. i. nu-

mer. duodecimo.& Socin: confil. 39.& conſil. 106. ibr. primo. Eff 3

3