Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
63
Einzelbild herunterladen

†½ denur, guodig a. lrpe ad principium Lau 31 Mtur. Er ac a er èutudlt Krxa: Quodadptodant t

oeu præſtanonem Ltct 8

auustemporü ertremitt e. ds med etus præſamat.. nam prodatut medum,ſ Br, a mcer dakckn.anr N A 631 2 Diewendamt iot

griunden wordm ſomf h

aſcentnstrah

11

contrah ennt. l. fin. C. de euict.

Reſponl. Iuris, Decad. XVI.Reſponſ.lI.

che actus iuriſdictionales welche ſie vber den Vertrag innerhalb der Landwehr exer⸗ cirt haben. Darauß denn abermals vermut⸗ lich/ daß die von Luͤneburg nicht allein in re ſignata, ſondern auch intra locum& totum diſtrictum delinquentes gefenglich anneh⸗ men. Vnd nach Luͤneburgiſchem Stadtrecht

22 ſtraffen moͤgen. Poſſeſſio enim iuriſdictio-

nis adprehenditur& adquiritur, ſi vnicus actus Iuriſdictionis exerceatur, puta ſi co- gnoſcatur de caula eriminali, animo&in- tentione ſom der iendi iſta iuriſdictione Vvniuerſaliter, 2o 2 capit. 2. de capel. Monach. quem refers& ſeguitur Ferra. in for. lib. adt, con- Ffells. verbo plenam& oimnimodam. n. 10. Zum ſechſten vnnd letzten erbieten ſich die von Luͤneburg mit beyder Fuͤrſten Hertzog Heinrichs vnd Hertzog Wilhelms eigẽ ſchrei⸗ ben klerlich darzu thun/ das es damals bey jhr F. G. die obangezeigte meinung gehabt habe.

13 At conſtat t priuaras ſcripruras piurimum

conferre, quo ad dominii& iuriſdictionis

probationem: cum illa probentur etiam

pet indicia. l. iudicia.& ibi Bald& Salyc. C. de rei vend. gloſs. Bald, C&; Salyc. in! proprieras. C. de

probat. Auß obgeſatzte Rechtsgruͤnde achte ich endtlich dahin zuſchlieſſen ſein/ daß der Buch⸗

ſtab des angezogenen Vertrags in 16. Articul mehr fuͤr den Rath zu Luͤneburg/ dann pro

lIlluſt iſſimo Principe Wühelmo ſey/ durch

welche Rechtsgruͤnde auch die Obiectiones

hieroben pro Illuſtriſmo geſetzt/ faſt alle di⸗ luirt vnd abgelehnet werden koͤnnen.

Denn daß erſtlich pro illaſtriſhmo fuͤrge⸗

wendt/ als ob die Wort in der Stadt vnnd

Landtwehr tantum pro re ſignata zuuerſte⸗

hen/ kan mit einem Wort widerlegt werden/

nimirum quod non probat hoc eſſe, quod ab hoc contingit abefſe, /neque tales. ibi Bal

24 C'alüu Da. C. de probat. Præterea Tres illa ſi-

gnata includit, quicquid intra circum fe- rentiam contiuetur, arg.! æde ſacra.§. i. ſf. de

Vber diß kan die præpoſitio In/ den Ver⸗

ſtand haben/ wie prs illuſtriſſimo fuͤrgegebe wirdt/ ſo hat es aber auch bißweilen den Ver⸗

ſtandt/ den der Raht anzeucht/ darumb gibt

vnd nimpt ſolch argument nichts/ niſi alce-

rutram partem alia iuuent. So viel die andere argumenta betrifft/ ſeind

dieſelbige ſo geringſchetzig/ vr non indigean:

longa ſolutione. Dann die angezogene pri⸗ uilegia vnd Vertraͤg an S. F. G. Hohen vnd

andern Gerichten S. G. gar nichts nemen/ allein daß ſie dem Raht ein concurrentem& fingalarem quandam,& ad certos caſus

63 reſtrictam iuriſdictionem einreumen. So haben auch die die actus mit S. F. G niche zu diſpuriren, ſintemal S. F. G. wegen hohen Obrigkeit als der Landesfuͤrſt/ derſelben be⸗

fugt ſein/ weil ſie den Rahr haben præuenirer. Vnnd thun wol ſolche actus etwas pro Illu- ſtriſt ordinaria iuriſdictione es aber dieſel⸗

be ohne Streit/ aber wider des Raht angema⸗

ſte Gerechtigkeit thun ſie nichts/ üquidem per illam conceſſionem Ducum L. factam Senatui vel ciuirati non videtur, nec præ. ſLumitur ſublata iuriſdictio abi pſis Princi- pibus concedentibus, led eam vtriq; com- petere conſtat, per text. in c. Aadum. de præben.

in.& eit tex. in 1. 1. C. de oſf. præfect. vrb. vbi di-

cit Bartolper illum tex. quod licer alicui tri- 23 buatur iuriſdictio, non ex hoc videtur de- rogatum iuriſdictioni iudicis ordinarii, er-

iamſi per verba taxatiua ſimpliciter alicui

iudici iuriſdictio concedatur, vt dicit Bal.

in l..de offhc. conſ&late Rom. d. conſ. 393. refert

plene& ſequitur Deti. conſz5. Daß vierdt vnd letzt argument iſt gleicher

geſtalt ſchwach/ dann ob gleich S. F. G. die

Vogtey in vnd auſſerhalb Labgeloͤſt/ ſo folger

doch darauß nicht/ daß der Raht vermoͤg ſol⸗ cher abloͤſung nun mehr der Straff nit befugt ſein ſol/ Sintemal die priuilegia jhnen mehr/ als vor hundert Jaren zuuor/ vnd ehe jnen die BVogtey verſetzt iſt/ geben worden/ wie ſie auch im Buchſtaben lauten/ vnd der Vertrag mit Burgermeiſter vnd Raht iſt aufſgericht/ vnd

der Vogtey nit gedacht/ darumb koͤnnen auch die priuilegia oder Vertraͤg auff die Vogtey

keines wegs gezogen/ oder referirt werden/

neq́; in priuilegiis, neq; in rranſactione de Aduoc. quicquam ſit cogitatum. Vnndauß dieſem allem iſt concludenter zuſagen/ daß Illuſtr. Princeps L. deſſen Orts da die von Leine kuͤntliche Landtwehrẽ/ laut des Vertrags/ die verſchriebene Gerechtig⸗

keit in exercẽdis actibus iuriſdictionalibus etiam intra vallum& foſſata zuhaltè ſchul⸗ dig ſey. Decet enim conceſſum a Principe

beneficium eſſe manſurum, c. decet. de R.

I. Nec quod ob gratiam alicui cõceditur,

6 2. 4. 2 in eius diſpendium eſt retorquendum

c. quod 05 gratiam. eo tit. Etalias beneficia Principis iuuari non decipi oportet.

lin commodato.& l. ſicut. ff. commod.

Secunda Quaſtio.

O dann dißfall dem Nahegehuͤhrethab⸗

den Fuͤrſtlichen Vogt/ wegen des Exceß/

auff der Luͤner wieſen/ do der Fuͤrſt dem Raht

2