Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
49
Einzelbild herunterladen

hern Naen zuden Eim agrbüßrmderwaſevgata in

dten Kriegsleuten angelegſ Fr imnſellm narhden geman ip tem verſanden vi dergeſtat 6 dr erom Adclzu danſct h ven ſrm Sögüten vndu e, mallein vendenmſo Jäßt t. anf ed ankom tragi ton t0i hoc vltraſupetius tradi 5 cma teuda rpro qui 109 aa prrſtari ſolẽt tẽ&res 10 Sinhoc gecialtet yiui trn euls collecasfolueré et

46 1. ſn 9 us ett q cõſtitutioſgel 1 . Irespriuileguati e adatul 420 res pil 4 . 1 aileriorü. 14,f.Ayn. 8.M

n*

Tah. 5 4

1 g. r.(. 0 D4. 12 anſ7 EN03

1

I 1Cet. un 4

ah. Im 72 Sact Roma-.

*

8

8

8

4*

W 1

1 ideteu 4

8 1 fen 6

1 84. 8. 1 3. 4 4 4* 7 K m Ils lpech 1 1 1i 4 4

d

Frag.

8 Reſponſ luris. Decad. XIV. Reſp. J.

§ præſcriptione ſadl Iul. de adult.

Ferner iſt es oben außgefuͤhret/ daß dieſel⸗ ben Reichs Abſchiede vnd Ordnung vermoͤg der Rechten dieſe Deutung haben/ daß die

vom Adel auch von jhren Nutzbarlichen Erb⸗

guͤttern zu den Tuͤrckenſtewren allein in lub⸗ ſidium,& quando aliorum ſabditorum fa- cultates ad hoc non ſufficiant, zu contri- buiren ſchuldig. Welches doch alles der geſtalt zu declari-

ren vnndzuerkleren. Niſi obſeruanria ſiue

conſuetudo aliam interpretarionem con- ſtitutionibus Nouellis Imperii addidiſ- ſer. Namque dubio omnicaret, quamlibet conſtiturionem ab obſeruantia ſiue con-

43 fuertudine †poſtea ſecuta interpretatio-

nem recipere, illamque conſuetudinem

ſiue obſeruantiam interpretariuã ſequen-

dam& tenendam l minime! ſide interpreta- tione. ſf dell c cum dilectus. ext. de conſuet. Crauet. conſi. or: n.&ꝓν. Vnd ſo viel von der erſten

Die Ander rag.

AVff die Andere Hauptfrag zu antworten/ iſt es bey mir vngezweiffelt/ Dieweil die vom Adel durch vnd vber Rechts verwehrte Zeit vnnd aller Menſchen gedencken/ zu dem

Neichs Kreiß/ vnd Landtſtewer(auſſerhalb

der Tuͤrckenſtewer) von jhren Erb vnnd Le⸗ henguͤttern vberall nichts contribuiret, daß ſie die vom Adel/ da gleich dieſelben vermoͤg der Gemeinen beſchriebenen Rechten/ vnnd der Reichs Abſcheidt/ der Reichs Kreiß oder Landtſtewren nicht frey noch immunes we⸗ ren/ eben dardurch dieſe immunitet vnnd Freyheit acquirirc, vnnd erlanget haben/ daß ſie zu den Reichs/ Kreiß oder Landtſtew⸗ ren(auſſerhalb der Tuͤrckenſtewer) von dem jhren etwas zu contribuiren nicht ſchuldig.

Nam licet multi ex DD. ſupertus relatis 4 concludant, nobiles ſecundum diſpoſi-

tionem iuris communisa collectis immu- nes non eſſe, attamen illud penitus indu-

bitatum eſt, a DD, communiter tene- tur, conſuetudine introduci poſſe, ne no- biles ad ſolutionem ſiue contributionem collectarum teneantur.

b Atque nobiles collectas ſolaere, vel ad earum ſolutio- nem quicquam contribuere non cogi eo

caſu, quando in loco aliquo vſitatum vel

cõſuetũ eſt, nobiles ad ſolutionẽ collecta- nihil cõtribuere. Iac. de S. Georg. in trast. de

bomad. num Ar.circatin Guid Pap. deci 84.& . 3 4 deciſ3S. Idem Guid Pap. conſil, 217. in in. Alb. Brun. conſil. O3. nu. 3. T. iraquel in tradl. de nob. ca 20 num. 10S. Laur. Syluan. onſi. 6l. num. 25. licet in hoc contrarium(led male) teneat Egid. Thom. in tract qe collectis.& exaclis n 21. Et hocvſque adeo vetum eſt, vt ſtanto tali

conſuetudine nobiles, nec de illis qui- 45

dem bonis allodialibus collectas ſolucre teneantur, quæ ipſia plebeis emerunt, at- que a quibus prior poſſeſſor collectas ſol- uit, Gaid. Pap. deciſ. 24a. Alb Brun. confil. oruu- mer. 3. Tiraquel. intraclat de nobilit. capite 20. numer. 12 8. Erhæcſententia comprobatur cuiden- tiratione. Namque in exigendis colle-

1

49

Gis reliquiſque oneribus publicis, etiam

Romano Imperio debitis, ſemper atten- denda& inſpicienda eſt conſuerudo loci.

Atqui conſuetudine loci induci poteſt 45

immunitas a collectis, reliquiſque oneri-

1

bus publicis eriam Romano Imperio de-

bitis, vfque adeo, vt contra conſuerudi- nem loci a nullo exigi debeant collectæ, velreliqua munera publica. Sicut hoc ſa- tis probatur, per text. leg primæ& ſecundæ. ey

ibi gloſs. Codic. de exactione vel translatione. mil. ann. Namque in illis textibus expreſſe

dicitur: Licet ad exadtionem& transla- tionem annonarum militarium omnes omnino perſonæ etiam prisilegiatæ, iremn &domus Imperatoris, nec non& actor,

ſiue procuraror ipſius teneatur: Atramen

inexigendo tali munere conſuctudinem loci leruandam, illudque munus ſiuc o- nus contra loci conſuetudinem a nemi- ne exigi poſſe. Et gloſſ. ibi notat, conſue- tudine quem immunitatem conſequi poſſe atali munere, ſiue onere. illis textibus clare liquet, conſuetudine quem poſſe conſequi immunitatem eti- am a moneribus debitis Romano Im-

perio,& publicam vtilitatem reſpicienti-

bus, nec non& propter bellum aduerſus hoſtes Imperii Romani iniunctis, etiamſi ad illa munera etiam perſonæ priuilegia- teneantur. Et quod hoc habeat locum etiam in collectis ab Imperatore Ro- mano, ſiue Romano Imperio propter ex- peditionem aduerſus Turcas velalios ho- ſtes Imperii Romani ſuſcipiendam, vel aliam publicam vtilitatem indictis fiue impoſiris, quod videlicet coniuetudine

Et ſicex

47

quis aduerſus illas, ſiue ne illas ſoluere co-

gatur, immunitatem 2acire poſſit, Patue, ⸗r 7 1 pech