22 1y uantiam, quandò tantum datum eſt ſeemi næ renuncianti, vt expleat legitimã ex he-

Merito igitur renunciatio eius valeret, preſertim cum rarione conſuetudinis no- 38 toris eiuſmoditpacta& renunciationes de

non ſuccedendo in viridi eſſe, obſcruantia⸗

& reuunciãtes obligare videamus. ſaut uo- tat& probat Balinl. de quib ſae legib.& Da.d.l.

nalhans Cd alh Quauisftuitta hic deca re prolixe diſputetur, cum nuſquam appa- ret D. E. realiter& vere renunciaſſe, imo verbotenus tantum proiniſit;& dixit ſe re- nnunciaturam, acceptis reſiduis nummis. 89 Cum autem̃ † multa dicaiitur& promittã

tur, queè non fiunt, 2 not. Ball cum alleg. C.de 50 vſur Erfmulta tractentur, quæ non perfici-

untur. dem Baliin! multum intereſt. Cſiquis al-

iſtat, Saliliſi voluntate. Cdereſcind. vend.Idcir- co illa obiectio plane huc nihil facit.

Neqh vero id, quod de pacto affirmatino ſuccedendi allatũ eſt, noſtrę deciſioni ma-

gnopere repugnat, imo ex ſupradictis ſatis confutatur. Nam vt demus tranſactionem & pactum de ſuccedendo nondum valere, 92 quiafhereditas pacto dari nõ poſſit, 4.1 he- reditas. C. de pact. 2Luen. lex eo. C. de inutil. ſlipul. 93 cum f nemo auferre ſibi liberam teſtãdi fa cultatem queat, quòd vtiq; fieret, ſi heredi- 94 tas pacto darerur. Pacta fenim reuocari nõ poſſunt, icut. C. de act.&oblig. Tamen longe alia ratio eſt noſtri præſentis pacti, in quo non de acquirenda hereditate. D. E. viuen- tis agitur; ſicuti in d. l. hereditas,& reliquis contrariis iuribus de ea tractari conſtat, ſed conuentum hic eſt de reſeruandis& recu-

perandis 76000. Taleris, quos Illuſtr. Prin-

cèps E. pretextu quarundam hereditatum promiſerat. At nemo ex eruditis ambigit, 55 quin valuerit talis reſeruatiof& conuentio ſuper re particulari conſeruanda& recu- Peräda ayreleruu ſi ſalua nihilominus remanent libertas teſtandi de reliquis bo- nis ſuis, non ſubiectis pacto reſtitutionis, r

declarant Br.& Zaſin dl. ſtipulando hot modo de

eri vel ſibi. Totaq; visf in conicluſione con-

Dn, loach. Mynſing. luriſconſ. Germanil

agna ſut. Quiaf res de facili reuertitur ad ſug ꝰ riſtinã naturã, Uſi vnus. G pacta ne peteret. pact.& ibi Bart.& laf. plene c. ab exordio. J. Aißt uarta p̃tenſa ratio ſeu obiectio pro ener- uando illo pacto affirmatiuo, quaſi illud fa ctũ ſit contra bonos mores,& proinde ipſo iure nullũ, nihil aut certe parum operatur. Quia ſimpliciter hoc negamus, cum nõſſt veriſimile D. Principẽ tam Illuſtrẽ& lega- lem perſonã vnquã captaſſe mortẽ D. ſoro. ris E. Palam etiã iſtud pactũ inter D. Drin- cipẽ fratrem,& D. Sororem præſente eiuu marito Comite& aliis amicis, celebratum eſt Igitur hic ceſſat omnis/†ſuſpicio fraudis 97 ac doli, vel turpis cõuentionis, per tex. G& ihi Dalliranfactio. C.de tranſact. Maxime cum D. Comes tanquam maritus eam reſeruatam ſucceſsionem expreſſe ratificarit᷑& appto- barit, Sich dißfals breuitatis gratia auffden Reuerß gezogen/ darinnen Graff W. mit ſeiner Handſchrifft bekennet/ daß derſelbige Reuerß mit ſeinem vorwiſſen vnd bewilligung von ſeiner Gemahlin Fraw E. gegeben/ denen auch alſo in ehrlicher Krigiſcher Vormund⸗ ſchafft hiemit ratificirt/ vor ſich vnd ſeine Er⸗⸗ ben ſiedt/ feſt vnd vnverbruͤchlich zu halten. Ex alio quõq; patet, allegata iura nõ pugnare, quia illa Ioquuntur de pacto, quodeſtcon- tra bonòs moores naturales. Sed noſtra con. uẽtio eſt tantũ cõtra mores Ciuitatis. Quo caſu non modo iuratum pactumt obligat, ſed etiam ſimplex conuentio ſeruandaeſt, cum ea ſit deiure gentium, liuri gentium. 9. prætor ait. De pact. C.. eo. Tum vero pactũ illud D. E. ſponte approbauit, eiq; liberrima vo luntate cõſenſit, nõ modo in vno capitulo, ſed in omnibus, ſicut etiã in dubiò appro- batiof contractus extẽditur ad omnes eius?9 appendices. AMtolin. conſue. Pariſ. C. 2z. uum 16. Proinde id quodtſemel approbauit, repro- Joo bare deinceèps non poruit, c. Quod potuit,de e. iur ino. Volenti fenim nõ fit, nec fieri po- ior teſt aliqua iniuria./r. cuam concord. de iniur cũ cuilibetrliceat iuri pro ſe introducto renũ ſoꝛ ciaré, ſi quis in conſcribedo. C. de pact, t. Ad 4yo. ſtolicam. De regula. Et riuris exſecurio nullam jo; mereatur iniuriã, A. l.r7. de iureiu. Conſuetudo etiã tei robur addit, vt ſupra dicti eſt, ſublata ſo; citur, hoc pactũ neutiquã eſſe cõtra bonos mores ciuiles, vt merito paciſcentes adin- uicem hinc inde obligentur. Adquintã rarioné, q̃ ꝑſuadere conatur, Pparia eſſe ꝙ́ᷓ ſolutũ ſit vel debitũ fuerit, eoq; D. E. nõ minius valide potuerit de reſiduis 61000. Taleris teſtari& diſponerc in vlti- ma

ſo6

b V 1 1

ſodc