Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
6
Einzelbild herunterladen

17

565 Dn. Ioach. Mynſ. luriſconſ. German.

Diß aber will ich mitler weile nicht verfech⸗ ken/ wann der Vuter Nachbar ſeinen Teich dermaſſen anrichten wolte/ daß er jn im Zapffẽ wie er ſich vernehmen leſt/ dahin leiten wolte/ daß er dem Obern nit ſchaden ſolte/ daß alßdañ der Ober Nachbar dem Vntern ſein fuͤr⸗ nemen nit wehren kunte. Qua hæc iura auercẽdis damnis ſcripta tunt, non contta non nocitura opera. Atertius. d!/·H. ſien-

dum. ff. de aq. pluæ irc. Es iſtaber gleichwol auch

widerumb wahr/ das der Ober Nachbar cau-

tionem damni infect von ime dem Vntern

woegen ſeines fuͤrhabenden Thames vnd ſchle⸗ mens vmballer zukommenden Gefahr willen fuͤrdern mag/ Vnd iſt der Vnter Nachbar die auff erfuͤrdern zubeſtelle ſchuldig/ zuxtaæl. apud Trebatiu re.& l. Atteius.§. vlt ſf de aq plu arc. DPnnd zu der behuff oder zu erlangung ſol⸗

cher Caution kan jme nouum opus nuntiirt,

oder bey der Obrigkeit erhalten werdẽ/ das jme

ſolches zu vnterlaſſen/ biß er cauitt verbotten werd. /uxta. l. Eipulatio. c ſimilibus. de op. nou. nunc. Darnach ſich nun der Contulent in die⸗

ſem Fall wol weiter wirdt zurichten haben.

Doch ſoll hiemit eines jeden beſſer bedencke nichts vergriffen ſein. RESPONSVM III.

2 Breſcriptio eius, quod mala fide poßidetur, de iure canonico non committitur. Dobitor obligans aliquem ſcienter creditori ali- cui, etiamſi creditor intra triginta aund nibil exigat, tamen est in mala ſide. 3 Scientia rei alienæ penes ſe exſiſtentis, quem in ma- la fide conſtiiuit.

4 Eides unla defuntli in heredem deriuatur, adeo,

vt nec ex ſua perſona praſcriptionem, ſi velit, inchoare poßit.

f ſhus ciuile ſcriptam: nonicum obſeruandum. 6 Nu canonicum in præſcriptionibus ſequendum, et-

iam in terris imperii, ad euitanda abſurda e&s

peccata. b 7 Drſcriptio in perſonalibus an etiam cum malafi- deproceda. S,

Leges generaliter& ind ſtincte loquenter genera-

liter debent intelligi. 9 Tempus non eſt modus inducendaæ vel tollendæ ob- ligationis. to Statutum ordinans, creditorem a debitore debitum intra decena vel viginti annos non exigentem, to-

to debito cadere de iure nullum eſt,& irritam.

I Kctio pænalis oadioſa est, nec exigitur id, intereſt

12 Mala fides tollitur per preæſeriptionem.

13 Enorans non poteit eſſe in mala fide.

4 Mala fides eſt ſcientia rei aliena.

11 Creditor ſi nõſir in morayſine peccato retinet,&pra⸗ ſéribit, licet in mala ſide fit. 1

16 Dies interpellat pro homine in iis obligationibus,

n quibus locis,& in quibus ca-

quibus ſolutio certa die faciendaeft. Interpellario, qua inſurgit ex lapſu diei appoſhi 9 cacior eſt, quam interpellatio ex preſſa, ho Eſt facto induta. 32 ſeun 1 TPraæſcriptio daſane temporis, non currit contra pupillosiſed dormit. 7 79 DPraſériptio licet aduerſus defunctum ſit incho: tamen ſuperheniente pupillari ætate intenea 4 8 mit, Viresque deuuo recuperat, vbi ad pub 7. tatem peruen erit. 4 20 KReſtitulio in integrumintra quadrienniuma 52 pleta præſcriptione pupillis petenda et. 21 Tempus quadriennii petendæ reſtitutionis currii 4 tempore ſcientia completæ preſcriptionu, eſ us uns; eilhus 42 Lnoranti exackionem debiti ſibi vompelere, reſti. tutio in integrum conceditur, licet eti ſat maior. 23 BPraæſcriptio an currat aduerſus captuma Tunca.

24 Bensficium reſtitutionis in integrum datur capti⸗

uis, mai ribus& minoribus. 2) Conſequitur quis ſæpe ex perſona alterius quiypii quod ex ſua conſequi non poteſt. 26 Reſtitutis minorus non prodest maiori, ſecum ci. munem cauſſaum habents. 27 Tempus reſtitutionis abinitio eſt vtile. 2 Tempus petendaæ reſtitutionis non incipit cur ſum

Juum, niſia tempore ſcientiæ és ſic est vtile ad jui principiuin.

29 Raſtirutionis in intégrum dis& efficaciaqusſi. 50 Excluſus non videtur, quem prætor ſe in iutegrum reſtituturum pollicetur.

pra num..& ſequentibuauz. QYSTIO HVIVS KESpPONS

.. 312 Praeſcriptio nulla abſque bona fide procedit,&s ſu= 1 Denunciatio extraiudicialis nunquam interpellat deℳ 17 ſiᷣdeOſae

praſcriptionem Jiue longi temporis, ſiue logißimi.

J dem fuͤrgeſtallten Falle der Fagaw iſ

fuͤrnemlich dieſe Frage zweiffelhafftig vnd zuerledigen/ Ob ſich auch Heintzen von der Aſſenheim ſeligen Schweſtern vnd LandEr⸗ ben/ deme die Schuldverſchreibunge nun faſt in die;9 vnd alſo vber z0. Jahr alt/ derzo. Jaͤhrligen præſcription zubeheiffen/ zuſchuĩ tzen vnd auffzuhalten/ oder aber ob nit ſolcher Exception vngehindert/ die von Ißbruck/ die außſtehende/ vnd vnbezahlte Hauptſummen zuſampt den verſeſſenen vnd inbehaltenẽ Zin⸗ ſenatẽpore moræ zufordern vnd einzumand berechtiget/ jnẽ auch die bemelte Landerbe die⸗ ſelben zureichẽ vnd folgen zulaſſen ſchuldigꝛ Dirigat Dominus Verba mea in viam ye- riratis& iuſtitig&c., BNnach deme die gemeine Kay vn Baͤpſ beſchriebene Rechte beuorab/ in den plett⸗ ptionibus hart gegeneinander/ vnd derwegen die Rechts Lehrer auff zwey ſtuͤcke halten vnnd noch zur Zeit nicht einiz/ welches in duſen vnd dergleichen Faͤllen zufolgen/ vnd deman⸗ dern vorzuziehen ſey/ So iſt demnachauch dieſe gegenwertige Fragenicht wenig zweiffel

hafftig/ vnnd zu beyden theilen Diſputirlich/

nichts deſtoweniger aber ſol die Vrag grini