auff die gantze Sachen gerichtet vnd angenommen/ a⸗ ber als dan iſt zubefahren/ daß die Buͤrgen wider die
Buͤrgſchafft excipirn moͤchten/ vnd fuͤrwenden/ daß ſie
allein fuͤr die Verzinſung haffteten auß Trewloben/
vnd ob ſolches wol abzulehnen/ dieweil die Verſchrei⸗
bung klaͤrlich gnugſam außfuͤhret/ dz ſie auff die gantze Sachen ſich verpflichtet/ vnd verbuͤndlich gemacht/ ſo moͤchten ſie ſich vielleicht der exception jrer Principaln
gebrauchen/ vnd ſprechen daß ſie ſowenig ad tradendã
arcem verhafftet/ als ein hochwuͤrdig Capitel/ vnd kon⸗ ten vor dem Ertzbiſchoff darzu nicht komen/ muſten derwegen ſich die von Veltheim mit dem Intereſſe ſet⸗ tigen vnd abfindẽ laſſen/ oder ſie ſich wol aller exception begeben/ vnd renunctirt/ ſo koͤnnen jhnen doch die ex-
ceptiones nicht abgeſchnitten werden/ welche dẽ Prin⸗
cipal gebuͤren/ ſecundi Faſ.in l.. C. e ſacroſ.eceleſ. Lud. Rom. conſ. 202. Vnd ob wol ſolches alles jnen vnfrucht⸗
karſſſo koͤnte ſich doch vber ſolcher Diſputation zutra⸗
4 qu iple oo 3 1 cpucopus deceſſt, fnc
2
-
Kemm. at 8
4 3 Alunetcapn II r* 8.. 2 4 8 Jrat. Jyec Aemffr.dt
4 1
* Lldco negmind um ledle rnee kcernme epllcq 8
habere oportere Wald 1 ante echchm unddan Krh Leuenahechacdacht KX aſcnehen alle Pnulegen— u dem Capittel vnd den Pe d.nn
gedm andig zuhattm 3 N. ad hade ſich dinn mitdem e a ju daf damtt maleich ba add den Dedthamnich a Larrm ſendanricmeh! a
cmec a capitulo ct
1 8 A alenund da Hcn A4 Pimt
. 11 aat dw euff die Enweſc 6.
1
Ge char es auch aurmt. „AAr na .1.. l cmurſolutione&8 1 l lae
5 864 adel
*— ameertebenin h t. wlchestf in verſicdan u 1
gen/ daß vielleicht der Ertzbiſchoff vnd Capittel ſich der
Cautel gebrauchen/ vnd verkauffen das Hauß einem andern vnd vberantworten es dem/ vñ als dan muͤſſen die von Veltheim volentes nolentes jhre Guͤlden wi⸗ dernehmnen/ vnd mit dem angebottenen Intereſſe fried⸗
& temp. præſér. lquoties. C. de de rei vind. deſumpta, 17 quoties primo f emtori res vendita non velit tradi, quod tunc ſecundo vendatur& ei tradatur, qa tunc ſecundus præfertur primo,& liberatur venditor ſol- uendo ei intereſſe, per liſi traditio. C. de act. emt. Dar⸗
umb nicht wol zurahten daß man ſich mit den Buͤrgen
——
einlaſſen oder viel zuſchaffen habe/ ſonder were meines
erachtens rathſammer vnnd beſſer/ daß man darfuͤr ſich deß Conſilii Affricani Iuriſconſulti in!. Ii ſolutu- rus. ſf. de ſolut. gebrauchte/ vnd thete ſich beclagen am K. Camergericht/ daß das precium vor laͤngſt ſoluirt we⸗ re/ vnd das Schloß vacirts jetzo/ vnd daß epiſcopus& capitulum tradendi poteſtatem hetten/ deſſen aber gleichwol vngeachtet/ thete man ſich der tradition we⸗ gern/ vnd wolte das intereſſe ſoluiren/ welches die von VWeltheim nit geſtendig/ begerten preciſe traditionẽè, ꝛc. Baͤten derhalben/ daß Cammerrichter vnd Beyſitzer daruͤber erkennen wolten/ ob die von Veltheim das in- tereſſe zunehmen/ oder das Capittel die tradition zu⸗ thun ſchuͤldig/ vnd daß ſie mitlerweil Ampts halben ex
nobili officio das Schloß in ſequeſtru gnaͤdiglig neh⸗
men laſſen wolten/ biß zu außtrag der Sachen/ ꝛc. Aber hiebey iſt auch zubedencken/ geſchicht das/ ſo ſtehet die Sache periculo denen von Veltheim/ als Impetran⸗
ten deß Sequeſters iux. d.liſ ſoluturus. Vnd als wil er⸗
folgen/ daß jnen alsbald dieꝰ oo. f Zins auffgezogen/ vnd jaͤhrlich vor außtrag der Sachen auff die Haͤupt⸗ ſumma nit mehr bezahlet werden/ in betrachtung wo in fine litis, das Sequeſter denen von Veltheim eroͤff⸗
net /ond die tradition zuerkant daß ſie alsdan auch der Auffkuͤnfften theilhafftig werden/ vnd derwegen koͤnd⸗ ten ſie nicht an zweyen Orten zugleich Anwartung vñ
Nutzung haben.
. Zum andern/ muͤſten ſie die Abnutzung nehmen/ wie
von Veltheim Vortheil nicht zugehen. Zum dritten/ wolten auch mitlerzeit die Jahr/ ſo lan⸗ ge dieſe Diſputatio werete/ an den z0. Jahren/ abkauf⸗ fen vnd verkuͤrtzt werden Derhalben were zurahten/ daß man außfuͤhrlich eine Supplication/ cum nar- ratione totius facti de telt hette o/iudapro rando
—
ſie jnen/ von Sequeſter berechnet/ das wolte mit denen
Reſponſ luris Decad XIII. Reſponſ. II.
lich ſeyn/ Nam cautela eſt ex!— duob. in Fi fide aiuerf. fen.
147 mandato, wid den Herꝛn Adminiſtratorn vñ das Ca⸗ pittel deß Primat vnd Ertzſtiffts M. zualeich/ ad im⸗ mittendum& tradendum arcem venditam, cũ clau- ſula iuſtificatoria Erſcheine ſie dan/ reſoluirte ſich das mandatum in ſimplicem cirationem, vnd wuͤrde die
Sachen dadurch litigioſa. Quia †F ſola citatio facit ré 18
litigioſam de iur. Cano. tam de perſonalib. quam re- alib iux. clem. fi. vt lit. pendent.&o ibi loſ. S& Dal. imo te- net Ao in ſumma. C. delitig. udilin c quod tam de iure ciuili quam Canonica, per ſolam libelli obla-
tionem actio fiat litigioſa, ita vt nihil innouari poſ- 19
ſit. Vnd als koͤndte weder das Capittel noch Biſchoff ſich der oben gedachten Cauteln nicht gebrauchen/ das Schloß einem andern zuverkauffen/ vnd alſo die von
Veltheim zu eludiren/ dz ſie mit dem intereſſe muͤſſen friedlich ſeyn/ Et ſi facerent, eſſet talis perditt. clemi fi. Erſchiens ſie aber nicht/ wuͤrde dasmandatum efficax & vigoroſiun, vnd koͤndte in pœenale mandatum ver⸗ wandelt werden/ daß die Einweiſung vnd die traditi⸗ on hernacher ſub euitanda pœna geſchehen muͤſte/ wel⸗ ches mich der fuͤglichſt vnd bequemeſt Weg zuſeyn ge⸗ gedeuchte/ dadurch man zur traditton kommen koͤnte/ doch hiemit eines andern beſſer Bedencken vnvergrif⸗
R ESPONSVM XVII.
SVMMARILA.
1 Teſtamentum newo ex parte probare,& ex parte im- probare debet.
⁊2 Feſtatus pro parte& pro parte inteſtatus nemo dece- derepoek.
3 Foluntas vltima pro lege eſt ſeruanda,& nulla au- toritate labefactanda.
7† Teſtamentum impugnans indignus eſt, vt aliquid
ex eo capiat. Dominium hereditarit a morte teſtatorit illico fit he- redis quam primum eius voluntatem agnouit.
6 Inuentari eerin, quare inuenta-
IEmo poteſt teſtamentum, quemadmodum † nec teſtes, inſtrumenta, vel contractum, ex par- 1 te probare,& ex parte improbare, l. nam abſurdum. F.de bon. liber. ſin cauſſe. ſf. de procur: ſiiita ſtipul in ſi. I. de operis libert.Iii quis teſtiautt gl. Q. e teſtib. Quod cum primis circa teſtamenta procedit: ex quo iura nolunt pro parte teſtatum faliquem decedere,&pro ³ parte inteſtatum, id eſt, pro parte agnoſci legata&
1 hereditates,(neminemaſf. de legat. 2.l. quæ duabus. F.
fi. ff. de acquir. hered. l. ius noſtrum non patitur. ff. de re- gul.iur. Ex quo conſequitur, maritum vxoris præde- functæ, vltimam voluntatem, quam in prælegato v- ſufructu omnium bonꝗrum,& 2000. aureorumiu- re proprietatis, in caſu exiſtentium liberorum ex fe-
cundo matrimonio, agnouit,& approbauit, ampli-
us impugnare non poſſe, ſed eandem exſententia o- mnium legislatorum, pro lege ſeruandam,& nulL 3 la prorſus auctoritate labefactandam eſſe, Inſtitur. de leg. Falc: in princ.&. atq, hoc. auth. de nupt. call. 3.1.:. Cod.
de ſacroſanctt. Eccleſiis. vbi nihil eſt,( inquit Imperat-
Conſtantinus) quod magis hominibus debeatur, quam vt ſupremæ voluntatis, poſtquam iam aliud
velle non poſſunt, liber ſit ſtylus& licitum, quod
iterum non redit arbitrium. Idque in vniuerſum vſque adeo firmum eſt,vt indignus cenſeatur, vt ali- quid fex teſtamento capiat, qui illud impugnat, 1leg.
post legatum.. qui principale.& ibi Dd. Il. de his
uib. Vt indign. 4 1 NN 2


