1
— ns
andanſa adc
Sabsrithneues 4 udm puuan 1 h
ch Gſ udden
— — —— —— —— ——— — 9—— —
3 —. * —
ichruteanandet 6
Alüummfta. dbrſiu bos dcere non lac .— das Cand a
erRnuicem tranſ ¹4 1 ſigere,
eruparidus verumeſt. 2 Nefupponit dcitun.n venorss propter delic an Pnoſcere volentis&tt; 1 4
tactio cſi prohibit, 8 An
rfetauch in courraiet urn 1
decilionibus, prelict atan min Conſilio B. decidi an
efüusinſena abloue u
cſſariam eſſepattisad it
**
m ſententiam talem otſ
ceteſſecommiſſam, Apmt G oc verum ciiap udicisinfetende un ug
ſcrenda ſententix! n.
8Kptel ferunt et i ceptum udics impe 2 Mtpata, quicont „ 1. ut amexnuncyrouti u dich Receſls Ces a mitur kententiarlter
done K non poſſter ma Lſponit contrriu 1dan Naſuponi: genen mn xnis ergendisiploit aun üne wancato iudich mem tentiam declaratori(ig
„ 88 0f
contractu ab ipſis principibus ea habeant,&c. In dem Conſilio mit A. aber wird das contrarium ge⸗ ſetzt/ quod poſſint, vteunquẽ ea per contractum ha- beant. Quid dicemus pro conciliationc? Reſpon- deo: Das conſilium mit B gehet ſchlecht auff die ge⸗ meine Regul/ die da ſagt/ Priuilegia per contractum conceſſa, vel quorum conceſſio tranſiit in contra- ctum, nemint auferri poſſe. Das ander conſilium aber ſicht ad limitationem iſtius Kegulæ videlicet, Talia priuilegia, quantumuis ex contractu coceeſſa, ex cautia alicui auferri poſſe, Pput ibi caufſa pᷣſuppo- ſita eſt; puta abuſus, item occatio rebellandi,ité præ- textus delicti, vnd was der Vrſachen daſelbſt in dem conſilio bey der Quæſtion angezogen/ mehr ſind. Daß aber in berurtem conſilio mit B. in ſpecie an-
gezogen/ talià priuilegia ex contractu non poſſe re-
uocari, etjam propter cauſſam velex iuſta cauſſa, pu- taingratitadinis vel rebellionis,&c. Solches iſt vn⸗
recht(cum venia) Vnd bezeuge daſelbſt die darein al⸗
legie iura mit nichten Der allegirt Iaſon, deßgleichen auch Fely. ſagen nichts darvon/ ſondern ſagt gemeld⸗ ter Felynus expreſſe in allegato C. nouit. de iudl. nu. 10. talia priuilegia ex contractu ſine cauſſa auferri non poſſe ex caulſa vero poſſe: allég. Aret. ibid.& Card.in repet. c. perpendimus. de ſent. excom. Bal. inl.ſrum mi- hn. fede dols. Abb. in c.in noſira. de iniur. So ſagt auch
der allegirt Ludou. KRoman. in t.„ uero. 5. de viro. ſ.ſo- 1 lut. mat. humer. 15 ½. quod priuilegium cônceſſum ſubditis tranſiens in contractum ſit irreuocabile, ſi
non adſit iuſta cauſſa. Ecce: Ergo concedit reuoca- tionem cum iuſta cauſſa, allegat ynnò. in ta. in no- ſtra. de iniur.& Anton in rep. c. cum ar. de conſt.&l.
7: itius Duerum(anobis quog, in nòſtro wonſilio all 2 Tde obſe a lib. praſta. Cum hac opinione concordat
loän. Baptiſt. in repetione I. omnes populi ff de iuſt. Giur. qui expreſſe dicit num.!/⁷. li eſſet iuſta cauſſa
1
reuòcandi priuilegium non gratuitum, ſ quod tunc
poſſi treuocari. Alle gat quoque dict. I.J itius puerum. & DPaul. de Caßtr. in!. digna vοx. Cod. dell.& repre- hendit Pon.* fiuis ſingul. aliter dicentem. Sic etiam nos meritoò illud confilium, cum Bi aliter conclu- dens, cum modeſtia reprehendimus, vna cum con- ſiliis ibi allegatis, magis(vt videtur) ex affectione pro conſulentibus, duam ex veritate. Et adſtipula- tur nobis in hacre etiam doctiſſimus Alciat. in von-
„Al. 205. num. z. vbi dicit, priuilegium f conceſſum
ſubditis, quod tranſiuit in rem iudicatam, non poſ ſe auferri ſine iuſta cauſſa, alleg.: l quod ſemel. ſ. de decret. ab ord. fac. Baudl. in l. qui ſe patris Evn de lib er. &quòd habeturin c.i. de proba. Ligat enim tale pri-
4 uilegium(inquit) ctiam ſucceſſores, quando non tenderét in magnam diminutionem, ſecundum 4 3 4
Dart. iu leg. prohiberé.. pla: ie. ſf. quod vi aut clam. per texxt. in c. Aebate ſanes dé re iud. lib. 5. Bald. in leg. cum Eulta.(.de honis quæ lib.& iu c. i. de natu. f eud. Et ſie præſupponit Alciatus ibi, cum cauſſa vel pro-
pter diminutionem magnam dignitatis ſtatus; vel alias, talia priuilegia au erri poſſe„RX per hoc ſi upra
dictum conſilium cum A. facile ſaluatur: quamuis
interim non negem, iſtam. ademtionem cum cauſ-
ſæcognitione fieri debere a principibus,& non pro-
pria auctꝑritate,&c.
XI. Reſponſ. I. „ IX. X XI vII
Jeſe vier Queſtiones ſo darvon tractiren/ ob — den Hextzogen von M. non obſlantibus priuile- giis R. gezieme ein Veſtung vnd fortalicium an den Orth/ daes gelegen nach geſtalten Sachen(pro vt ibi narratur)zuerbauwen/ ꝛc. werden auch diuerſimode & contrario modo in beruͤrten beyden conſiliis tra- ctirt. Dann das conſilium mit A. concludirt ex iuri- bus& rationibus ibi allegatis, quod licite ſit extru- ctum: contrarium autem aſſerit conſilium cum B. ex hiſce rationibus: Primum quod ſit in territorio& loco iuriſdictionali R ſitum. Deinde quod ſit diſi- catum ad æmulationem& iniuriam KR. Tertio quod
priuilegiati ſint R. vt ibi non teneantur pati ca- ſtrum.
187
Pro defenſione conſilii cum A. puto dicendum, daß niemals angezogenin priorib. actis trãmiſſis, nec
ex his adhuc conſtet aliter, quam ex relatione illius conſilii cum B.quod illud fortalicium litigioſum ſit ſitum in loco iuriſdictionali R. Domini conſulen-
tes principes melius ſcire poſſunt.
Sed poſito, quod illud caſtrum ſit ſituatum in i. pſorũ loco iuriſdictionali, tamen illud obſtare. Nam quod dicitur ſicut in conſilio cum B. allegatur for-
taliciũ in loco alterius extrui non poſſe, ceteris pari- bus, per ſe eſt verum. Quando autem hic caſus con-
ſideratur, beſindet ſich/ daß die Fuͤrſten von M. Erbheꝛn
der Statt vnd Landt R. ſeyn/& quod ſic non plane in alieno territorio ædificauerint.. Zunm andern/ daß die von Ridie Fuͤrſten zum Krieg bewogen vnd Vrſach darzu gegeben/ quod coacti fue- runt bellum aduerſus ipſos mouere,& quod hoc fe- cerunt, partim ex iuſſu imperatoris,& partim pro defenſione proprii iuris ſuperioritatis. Zum dritten/ ſubruit etiam iuſ belli cau ſſa, vide-
licet rebellio, ſeditio,& inobedientia R. daß alſo al⸗ lenthalben zuſagen/ quod hoc bellum ſuſceptum fuit
.„ 2„ 7), n iuſt um, iuxtatraditaper Da.in!..de 2G.poſ. S So- cin. conſ. 7ĩ. nu. 2 9.& per e quæ ſupra in conſ. cum A.
traduufuere, quod hoc ſuſceptum bellum aduerlus
R. culpari non poſſit.
Diewenl nun dem alſo/ vnd die Fuͤrſten von M. dar⸗ uͤber dte Statt R vberkommen/ Nemo negare poteſt, totum territorium in manibus ipſorum ſtetiſſe, ne- dum ciuitatem ipſam. Da werjhre F. Gn. je frey ge⸗ ſtanden in der Statt ſelbſt eine Veſtung zulegen/ dar⸗ mit jhre F. Gn. ſie im Zaum vnd Gehorſam hette hal⸗ ten koͤnnen/ vnd darob ſeyn/ daß ſie nicht wider abfaͤllig wuͤrden/ vnnd neuwer Vnkoſt auffgewandt werden Dnd obwol jhre F. Gn denen von K zugeſagt/ ſie bey jhrer Gerechtiakeit zuſchuͤtzen vnd handtzuhaben/ auch niemandt zubeleldigen/ So befindt ſichs doch er tranſmiſſis äctis, daß die Auffruhr nicht auffgehoͤrt noch geſtillet geweſen/ als jhre Fuͤrſt. G. noch mit allein Kriegßvolck in der Statt gelegen/ darauß jhre F Gn. wolabnehmen koͤnnen/ da dieſelbig auß der Statt zie⸗ hen wuͤrde/ vnd das Kriegßvolck vetlaſſen/ der Lerme wider angehen wuͤrde/ vnd neuwer Kriegßruͤſtung vnd Vnkoſten auffgehen hette muͤſſen/(darauß dann jhre F. Gn. wol bey ſich abnehmen koͤnnen/ das Volck zu⸗ verlaſſen/ vnd jhre Statt in Gefahr wider zuſetzten.) Wann aber ein ſolch Kriegßvolck ſtets zuhalten ein trefflichs heite koſten woͤllen/ kondten jhre F. G. nichts beſſers thun/ dann ein Veſtung in dee Stat zulegen.


