Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
20
Einzelbild herunterladen

20 mediate non ſunt ſubiectæ, ad ipſos appellare de- beant. Et ſi hoc contineretur in ipſorum ſtatutis, ta- men non valeret, tanquam contra ius tertii, ſicut di- cimus de priuilegio, fcontra ius& intereſſe tertii non valeti ſecudi Barin l⸗ab omnib del. I.& est tex.

in l.2. 5. merito. g.ſi quis à prin. fne quid in loco vel itin. pub. darum jnen ſolch priuilegiũ hierin gar nit beyfelt.

Das ander Priuilegium /ob es wol von appellation redet/ ſo meldet es dannoch nit/ daß die Buͤrger zuR an die Fuͤrſten von M. nicht appelliren ſollen/ oder jhnen das verbotten werden moͤge/ ſondern daß es dem Rath freyſtehen ſolle/ den Buͤrgern die Appellation nach&. zugeſtatten oder nicht/ damit iſt den Fuͤrſten von M. an jhrer Hochheit der Appellation gantz nichts bege⸗ ben/ dann der Adpellation an jhre F Gn gar nicht mit einem Wort darinnen gedacht/ Ergo etiam eo exten- 2 di non debet, Priuilegia tnamq; ſtticte intelligenda ſunt, in caſibus& terminis, in quibus loquuntur, iu- xta liſi quando. C. de inoſſi:teſt. cum ſimil.&c. Wann auch ſolch priuilegium dahin verſtanden

werden ſolt/ daß man an die Fürſten von M. nicht ap⸗ pelliren můſte/ inuito ſenatu, als dann wolte erfolgen/ daß es derogatorium iuris principum were/& tideo requireret clauſulam ex certa ſciétia, motu proprio, vel derogatoriã, argumento eius, tradunt de im- munitate. Io. And. Anto. de But. inc. ferneeie de im- mu. Eccleſide clauſula derogatoria eſt apud Bart: in J. vacuatis. C.de decur.li.. Nun befindet ſich im beruͤrte

174 priuilegio deren Clauſul keine/ ergo debet intelligi

& operari ſicut verba ſonant ſecudi EFranc. M. in dec. 419. n./7. Vnd ob man gleich das priuilegium alſo ver⸗ ſtehẽ wolte/ were es mehr zudeuten/ daß es ex errore ge⸗ geben/ dann ex certa ſcientia. Derwegen es dan auch gar nit wircken köndte/ dan was were es fuͤrein conceſſio, daß man einem erlaubte oder prohibirte zu appelliren ad iudicẽ incõpetentẽ, iudici a quo, propter defectum iuriſdictionis in eum nicht zu mandiren? Quid ibi appellantes poſſent ac- quirere auxilii? Es iſt aber wol leichtlich zu glaubẽ/ als die von K. ex priuilegio erlanget/ daß ſie ſich deß. Rechtes gebrauchen moͤchten/ dz damals ſich auß Vn⸗ verſtand viel appellationes dahin zugetragen/ deroge⸗ ſtalt/ dz ein Rath von K. deſſen ein Beſchwer getragẽ/ derwegen ex priuilegio erlangt/ ſolches zu prohibiren oder zu concedirn/ vnd ſolches hette jnen ohne das wol freygeſtanden/ dann weil die von&L. weder Gebot oder Verbot vber die von K. haben ſie auch je vber jhr Vr⸗ theil ꝓpter defectum iuriſdictionis nit zuerkennen/

145 cum trita regula ſit, carentẽf iuriſdictione in iudicẽ

a quo, poĩſe in cauſſa appellationis ſuꝑ eius ſen- 146 tẽtiis cognoſcere, cum ãᷓſtio, anꝗs ſit iudex, pcedat

omne exercitium iuriſd. in cauſſa appellationis, iu.v. c. ſuper literis. de reſcri. Inn. in o dilecti. de ſcrip. Dar⸗ umb die von K ohne einig priuilegium die Appellation von jrem Vrtheil nach&L wol verbieten koͤnnen/ hetke ſte auch die Appellation gern dahin geſtattẽ woͤllen/

deferirt/ were jnen one priuilegierung ſolches auch frey

geſtanden/ periculo appellantis, dann der Appellatus one Zweiffcl wol wuͤrde exceptionẽ incõpetentiæ& non deuolutæ appellationis Ppter defectum iutiſd. & ſeruatum ordinẽ& gradum appellationis ein- gewend/ vnd die Appellation darmit wider abgetrieben habẽ jiuex. ſup. d. o. dilecti. Sibi Dd. de app. da alſo ſchlieſ⸗ lich zureden/ denen von K. ſolch priuilegium de vento ſeruirt, quo ad appellationẽ verſus LL. ꝗᷓ ad prin-

Dn. Joach. Mynſing Iutiſconſ. German.

cipes M. non obſtante, conſuetudo recepta ſit, vt

poſſit omiſſo medio ad ſuperiorem appellari, iuxt. 14

tex. in A. c. Rom. g.i. de app. li. 6.gl. in d. q. dilettiſet ibi Dd. Mara· in Spec iud. parte s de app. Soc: in fal. r9. 23. Et

ꝙf ideo etiã hoc priuilegium ſic interptari nihilve- taret,&c. Nam hoc non intelligitur, vt proptereaad

cunq; poſſit appellari Ppter talẽ conſuetudinè:

42 inferior, medius& ſu pior iudex ſunt gradus eiuſ.

iuriſdictionis. Si igitur licet ratione cõſuetudinis pterire medium: tamen non poteſt extra ordinéad

alium ad proxime medium ſequenté, h. e. eius ſu. perioré conuolare. Derhalben die von K. denen/ ſoan

die Fuͤrſtẽ M. tanꝗᷓ immediate ſupiores appellirt; zuviel gethan/ dz ſie dieſelbige incarceriet/ vnd jnẽ jrims abgetrungẽ vnter dẽ ſchein der vermeintẽ Priuilegien. . Die XVv. Frag.

Amit iſt dann auch allbereyt die 25. Quaſtion

D oder Frag/ erlediget/ nemlich ob die von K krafft ſolcher angezogener Priuilegien jren Buͤrgern verbie⸗ ten koͤnnẽ/ an die Fuͤrſten von M. als jre gebuͤrlichevn⸗ gemittelte Obrigkeit zu appellirn/ dañ wie oben gemelt/

haben ſolche Priuilegia, den Verſtand nit/ vnd weil die

von K dieſelbigen dahin deuten woͤllen/ geben jnen de

Fuͤrſtẽ von Mals Concedenten billich den rechtẽ Ber⸗ ſtand/ wie oben geſetzt/ vnd daß jre F. G. damit nicht ge⸗ meint/ die Appellation an jre F G. abzuſchneidẽ/ Et talis interpretatio fœareat rephẽſione omnium ſapi- entum,& ideo ſeruanda& tenenda, iurx. l. Saluins A- riſt. f. de leg. praſt.&tenet Philip. Cor. conſ. part. 3. cui

accedit, t priuilegiorum interpretatio ad neminẽ 4

ſpectat, quam ad concedentes, tert. in l. ex fatto, ſede

vulg.& pupill ſubſt.& in l fi. C.de LLain c. inter alia. de

ſent. excom. vbi dicitur, vnde ius prodiit, prodire& interpretationem. Haben derwegen die Fuͤrſten bil⸗ lich denen von K. zugebieten/ jhren Buͤrgern an jhre F G. zu appellieren nicht zuuerbieten.

*

De 25. Quæſtion belangend/ ob die von KR beſugt

vnterm ſchein eines Priuilegii, an.:y 19. datirt( da⸗ rin jnen erlaubt/ die rechte handthaͤtige Strauſſenraͤu⸗ ber jre Mithelffer/ ſo ſie in der Fuͤrſten von M. Lan⸗ de vberkommen koͤnten/ zufahen vnd zugreiffen einen redlichen vom Adel auß dem Fuͤrſtenthum̃ M. zuholen/ zu peinigen/ vnd nach gezwungener Confeſſion/ dieer doch fuͤr gehegtem Gerichte widerruffen/ peinlich am Halß zurichten. b Hierauff moͤchte erſtlich gemeinet werden/ als hette denen von R. ſolches zuthun wol gebuͤret/ dañ das an⸗ gezogen Priuilegium bringt ſolchs klaͤrlich mit/ Soiſt

auch ſonſten im Rechten verſehen/ quod confœdera.

tores, inter principes, ꝗᷓ ciuitates ratione confœ-

derationis †poſſint delinquentes in alterutrius hinc

inde territorio capere& punire, no habito reſpectu an id cuiq; in ſpecieab alterutro ſit cõceſſum, necne,

Fcudu Bar. inl. dubito. per illi tex. C. de capt. ſegtur

Bal:inl. exſecutorẽ. C.de exſecu. rei ind.& in l.etiã.de iur. dot. Alex: in lſi couenierit.. ſ nuda. ff. de pig. att. 81 ergo hoc licet confœderatis, quare non idem etiã R. liceret, ꝗb. hoc ſpecialiter eſt conceſſum per priuile- gium⸗abſq; hocf amborum principũ ꝗᷓ ciuitatis interſit, ꝓpuinciã purgare malis hominib.&ne male- ficia mancãt impunita,&c. Quid dicemus? Reſpon- deo. Licet prædicta vera ſint, tamen non ſunt ſic in- diſtincte intelligenda. Nam ita demum procedunt, quando malefactores in ipſo maleficio de facto re- 3 Pre-

1 A

Ihaummuhn

5 tenuret quo⸗

M keunafülgen

zawihen

fanceukigidin ſen neſaſenge achenaetond da aäramie one

Di XX dumde ven K äüdc 27. Dſti

nätn Straffe dar dunftilch nſa mmuubkinpriuatoce lamuttuc Lrgo fentbetdecapitar ſumgun detinere

ſefuinan iewtrunt imo ini der ſicarii antam 11n rfr⸗ ührnon nusſf Acmmunem opi

p

DexX

aa 0 Krafftobe

usſgnrndannvon üteum Kinteg,

1. 8 ſmau zc ius ad i

mathelanondnich mngde gſchere

nuſuis atnne