Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
15
Einzelbild herunterladen

ſchu zcts vnder undg 1 Keden lier O, u. aaden R vatuft u umne iudicum mains 4' uA duriſdicioneme A tam intra quam extra 4 umquaque in termii dde cumomnibwàt dundionibus corn lnridas mcdibus w uantinentis vniner 3n Puculds Kinculdioſ af mpis ecſpitidus, nema tidus riis inuüs ſemi un dus& manſs, domi Am prout prædictus priſ ußh longum, latum, it ashuh m ſun appellitionen& ceemdannerſcheinet/ ii unnd niederGericht ¹ e Statthaben vndd ziß gkat ginelich begebet ſgſet tt emobeſſer Nuzes an n ergleichen Vier vnd? ami

ales der Fuͤnſn ton zen dannindemſieſt i baben ſſemehr ind agtt zuverbietm Nam qu ma gem, Ketiam lur f hnn uustabereiäun Vn aus iiricbei P Suuen condere- Rn undun Bart. in limj 8 au

ö

1

uriſd.

geczrio concè u recuio cd,, 1I za. en uD. , huſ. n, 9 17 1 genwidt Namqt Dtnh 2 nnnocobeg mn 3 2*. 1 i 8 acchuun 82 ſlh Re R et ee Sie mnd.

ſpeciem, tanquam meri Imperii.

te,& non ad certum tempus; ſicut hic ſecundum Barti in!. i- ſf. de precar. Derhalben auch ſolche Acciß iure precarii nicht zuwider fordern.

Sedhiſce non obſtantibus, dicendum, R.omni- bus modis teneri ad deſiſtendum a talibus collectis. Nam ex inſtrumentis deſuper confectis,& etiam Reuerſalibus K. plane conſtat, quod ex mera gra- tia habeant illud ius collectandi ad certum tempus,

& quod ſe obligarunt poſt elapſum tempus co vti

non velle: ratione illius conceſſionis ad certum

tempus,& obligationis,& amplius non vtendi, te- nentur ad poſtulationem dominorum principum deſiſtere: nec diſputandum, num contractus ſit precarii vel commodati, quia vtroque caſu res ma- net domini concedentis;& ideo natura æquum eſt tamdiu aliquem alterius libertate vti, quamdiu ve- lit, I. 2. f. Ae precari.

Nec obitlant ſupra dicta: nam non eſt verum, quodis, qui habet merum imperium, habeat pote-

yo ſtatem loges concedendi& collectas imponendi,

Nam Zal. dict. log. imperium. reprehendit eum, qui Partol. ſic intelligit, Nam Bartol. ſex ſpecies facit meri Imperii, Maximum, maius, magnum, mini- mum, minus& paruum:& licet magnum illud im- perium habeat poteſtatem condendi leges, ſtatuta, imponendi collectas,&. Tamen tale imperium non dicitur merum, ſed eſt poteſtas quædam, quæ ſaltem apud vnum Imperatorem ratione eminen-

,& non apud ceteros, quibus hoc ſpecialiter

non fuit conceſſum reſidet,& ideo Zaſ. relicit hanc

Weil nun denen von R. in jrer Verſchreibling ein ſolche poteſtas ſine maximum Imperium nicht gege⸗ ben/ ſondern maius, medium& minus iudicium, Iſt zachten/ dafuͤr zuhalten/ daß allein die ſpecies iu- riſdictionis concedirt, das iſt/ merum&mixtum imperium cum ſimplici iuriidictione, cum iuriſdi-

C(tionis(Zaſio defendente)tantum tres ſint ſpecies,

merum&e mixtumimperiũ,& ſimplex iuriſdictio: ſicut i ſe hotat ind. imperium. nu. ¹6. 1⁷. vbi expreſ- ſe dieit, merum imperium ſe non extendere ad po- teſtatem condendi leges& ca, quæ ſunt principi re- ſeruata:vt funt ius collectandi,& cetera regalia,&c. Daß auch beyde der Concedenten vnd Impetran- ten angezogene Verſchreibung num. 14. dahin nicht verſtanden/ auch dahin nicht zu verſteh? geweſen/ zeigt klarlich der Fuͤrſten Verſchreibung/ vnd den von R.

gegeben Reuerſal an/ darin oͤffentlich zu befinden/ daß

jhnen ſolch ius ex ſpeciali gratia, ad certum tempus concedirt, vnd ſie ſich deß a uch anderer Geſtalt nicht gebrauchen woͤllen/ Prgo eriam nec aliter nos debe- mus eam gratiam interpretari. Weil dann nun die Jahr läͤngſe verſchienen/ auff welche ihnen ſolche gra⸗ tia concedirt, ſeyn ſie nun auch ſchuldig a4 poſtula- tionem principum davon wider abzuſtehen quili-

i bet enim noſtra gratia& beneficiò catenus vri de-

4.1 3 3... dr᷑ u, bet, quatenus ei tribuere velimus, zuxta l.&5 ſum

maue. in prin. ſp. de precar. Vnnd daſſelbe jetzo ohne

4

Wederrede/ dieweil ſie ſich ſolches in jhrem Reuerſal betkaͤwen vnnd Glauben zu thun verſchreiben/ welche Verſchreibung Wirckung hat eines geſchwohrnen

Eyds/ cundum Innocent. in ca. ad apoſtolicæ. de 72 iud. laſ. inl. ait prætor.. iurari. fede ureturand. Bal.

Reſponſ. Iuris Decad. XI. Reſponſ. j. 33 Zu dem kan dieſer Contract nicht precarius genen⸗ ) netwerden Quia f precarium datur indetermina-

15

aufflehnen wolten/ moͤchten ſie billich fuͤr Meineydige geſcholten werden.

Secd hic dubitatur, an etiam collectas poſt tem- pus conceſſum perceptas reſtituere teneantur? Et videtur quod: Nam licet ſupra dictum ſit, quan- do aliquid conceditur alicui ad certum tempus, vel

vſum vtendi; ſit commodatum: tamen cum res 9²³

immobilis, ius alquod vel poſſeſſio(quę omnia pre- cario concedi poſſunt, non aliter ac res mobilis, iux- ta l. 1.. vlt. l.3.&& l.habet. Sprecario: ſ. de precar.) ad certum tempus datur, magis precarium præſu- mitur, quam commodatum, cum commodatũ quã maxime in rebus mobilibus conſiſtere ſoleat,& fre- quentius immobilia aliquandiu concedantur. argu. l. ad ea.. de leg. lam certi iuris eſt, ſi res ad certum tempus vel vſum conceſſa fuerit precario,& con- cedens patiatur impetrantem diutius vti, tunc intel- ligitur rurſus precario concedere, text. in l. in reb. §. fin. 1. ſogeſfede precar. Nec refert, ſi dicatur ſæpius interpellatos fuiſſe R. ad deſiſtendum: Nam per

hoe non ſunt compellendi ad reſtituendum omnes

collectas poſtea perceptas, cum non niſi perceptæ ¼ 93 poſt litis conteſſationem debeantur, ſecundum Dd. in l. qucſiunm. F. ex hoc interdicto. de precar.

Verum his non obſtantibus dicimus, nullam vim ineſſe precario vel commodato ſi hoc ius cõceſſum fuerit, conſentaneum namq; naturæ eſt& æquum, re aliena inuito Domino diutius quam pati ve- lit, non vti, iuxta l. cum precario. f. de precar. Die⸗ weil dann die R. offt abzuſtehen interpellirt/ vnd das nicht gethan oder thun woͤllen/ haben ſie inuitis Do- minis principibus ſolche collectas eingenommen/ ſich jhrer F G Rechtes wider J. F G willen gebrau⸗

chet/ das ko⁵ͤnnen ſie vergeblich nit gethan haben Nam qui precario f moram committit,& non reſtituit 54

ad poſtulationem concedentis, tenetur ad omnem cauſſam& omne interèſſe, iuxta. d.§. ex hoc interdi- lo. Nam quod dicitur, fructus venite in actione precarii, poſt litis conteſt. non impedit, quomodo

illud interefſe alio indicio petatur, ſecundum Coffr. in for. lib. huius precuri. Imo ceteri dicunt, illam pe-

titionem intereſſe in eodem libello annecti poſſe,& in eõdem iudicio ſinul peti expediriq; propter- ... AA pendium litis quod& verum eſt, Darumb J. F G. wol befugt/ Rechnung vnd Beſcheidt zufordern von den Collecten/ nach verwilligter Zeit auffgenommen. Die XVII,Srag. S Amit iſt dann auch bereyt die 17. Queſtion/ 1,1, 1 2ſ. nemlich ob nicht J. F. G. befugt vrgente neceſ⸗ ſitate auff die Statt R. ſo wol als andere Stäͤtte Ac⸗ ciß vnd Collerten zulegen/ vngeachtet ſie torum& in-

tegrum iudicium, maius, medium& minus haben,

laut dem Primlegio nu. 14 Deñ oben bewerth/ quod conceſſa iuriſdictio in illo priuilegio ſit ſaltem meri & mixti imperii,& ſimplicis iuriſdictionis, Als daß ſie vber Hals vnd Blut/ Buͤrgerliche vnd Peinliche

Sachen/ Buſſe/ Bruͤche vnd Wette richten moͤgen/

& quod ſic poteſtatem iudicandi ſaltem habeant, tam in criminalibus quam ciuilibus, das mag ſich nicht erſtrecken ad ius collectandi, nam ad hoc iu- riſdicti illa ſe non extendit, ſed ſaltem ad eam, de qua tractatur in tit, ſ. de iurisditt. omniunn ud. Et illa non comprehendir inſe poteſtatem leges conden-

BB 2