Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
11
Einzelbild herunterladen

nmmnicate,lcan 4

rr Srrr ſrFid.quod 6

ſ do ſe un locietate pron Ko Aeruare tenentur Aen

2

L 10 damnum ber ſu 6 non obſtantibusddich Ae

um nonteneri dhſ er Dominum Drinc an

p 1 Ascquam præiudicar n. 4 f 89& 72 1 Fo ſecio. S he. 3

ad 2Jzueſt. der.&é.pux n 64 4 8 1 12, 4 1 20d Türnusextaltbu ah

. 4 ddellamdecommuni ul

b pœnaalterfratet ary

ꝛrnon inciditinpœt aha ec alter quia non cot Mt Sde auen. iud. Ssc. annalhie Hetzog J. Mn dadsſtrafwüdewwin ſühi

hrerwercker verlaſ(i chepreiudicit werd iit

Ber

aliss dicitur, fictum M . 33; 1 1 polle, 9. Nof IMk.I. S A r re erAte ¹ 9 X.* 44 ela.Aleg. 4 douamur mn contfa 14 1** 20. 4 1 1eateha. 2. 2 nlluminoffco N 4 4 51 2 r. 4. 7⁰. A emttte 1. arrevdrem 00

* 4 1 cu 4

Sctum,2. L9

tr 1* rmnl. S .

har.

5 lxer. can /mi Duſſrbendei

tich

1

Etideot in

damnauch nfd Sngg 1 arſene Pei 18s Vſs e

Reſponſ. Iuris. Decad. XI. Reſponſ. I.

Oorigkeit die Fuͤrſten von M. vnnd Auffruhr vnder

64

ſich ſelbſt/ jrer von der gedachten Fuͤrſten Vorfahren erlangten Prtuilegien ſich verluͤſtig gemacht/ dieweil auch ſonſt dieſelbige jhnen zu ſolcher Meuteren ſtaͤts/ wegen jhres freygelaſſenen Zaums/ Gelegenheit vnd Vrſach gegeben Breuiter dicendum, priuilegia ſemel conceſſa

ciuitati perpetua eſſe debere, vt 9. illud. Wouel con-

ſtit. quæ dignitatibus. leg. quod ſemel. ff. de decret. ab

ad. fac. Faulde(uſtr. in! diyna vox. Cde LL. Et

ideo per concedentes auferri non poſſunt, prout traditur in cap. veniens. de præſeript. Et maxime, quando tale priuilegium non Ptari ſed aliquo ac-

cepto per contractum conceſſum fuerit: Nam tunc

necex plenitudine poteſtatis auferri poteſt, ſecun- dum Bal. in l. qui ſe patris. G. vnde lib. ſequitur Paul. de Caſtrain dict. lag. digna vox. Bald. in l.:z. C. de libr. E eo. lib. So in l. princéps. Co. de leg: Innocent in c. no- guit. de ind. Wenn man dann nnun das Priuilegium W.

anſihet/ befindet ſich/ daß es erkaufft iſt/ vnnd die

bracht/ wie ſolches die Woͤrter klaͤrlich mit ſich brin⸗ ſ

R daſſelbige per contractum emptionis an ſich ge⸗

gen: Ergo minime eis auferri debet. Imo nealte- rari qnidem vel minui poteſt tale priuilegium, ſe- cundum Cy. in conſil. 91. Toan. Bap. Cac. in repetit. l. omnes populi. ff. de iust.& iur. num. 107. Et quan- quam prædicta vera ſunt, tamen tam ſimpliciter in-

3 /telligenda non ſunt. Nam quando ſubeſſet legiti-

ma cauſſa, poſſet etiam priuilegium alicui auferri,

quod per contractum eſſet conceſſum, argum. tex. optim. in l. Titius pueram. ff. de obſqu. A lib.&c.

vbi libertas data licet non gratuito, poteſt re- uocari ex cauſſa ingratitudinis:& hocidem ſequi-

tur Paul. de Caſtri in dict. leg. digna vox. O Toau.

Bapr. looo quo ſupra

Nun befindet ſich allhie/ daß die R ſolche Priui⸗ legien zu allem jrem Muhtwillen gebrauchen/ vnd da⸗ durch ein zufreche Freyheit bekommen/ vnder welchem

Schein ſie allerley Muhtwillen vben/ die Conceden⸗

ten vnd Fuͤrſten von M wenig fuͤrchten/ als welche von wegen weitgeſeſſen/ wenig/ oder ohne groſſe Muͤ⸗ he/ Vnkoſten vnd Expediton nicht zu zwingen/ vbi

profecto oritur iuſta cauſſa ex ſubueniente legitima

cauſſa auferendi tale priuilegium. Priuilegium

namque iniquum eſſe ineipiens, vel de cuius abuſu

é conſtat, vel timetur, ceſſare debet& reuocari: text.

in clem. 2.& ibi Card. l. ex facto,& ibi Zaſof de vulg.

& pup: ſub. priuilegia f ad non cogitata non exten- duntur, gloſſin cap. Audum. de Eleèt.

Nun iſt der Herꝛn von M. cauſſa finalis conceſſi- onis geweſeu/ daß die von R ſolche Priui legien zu jh⸗ rer Stat beſtes gebrauchen ſolten/ vmb gedey meh⸗

rer Wolfahrt willen jrer Stat/ Nam ſic ſonant verba

Priuilegii W.(Adcommunem vtilitatem prædictę ciuitatis noſtræ poſſint, quiequid eiſdem magis ex-

bediens viſum fuerit, ordinare, amplius vero ad

maiorem profectum præfatæ ciuitatis,&c.) Da hoͤ⸗ ret man/ daß ſolch Priuilegium durchauß/ vnnd zu dem einigen Ende gerichtet/ daß die Statt dardurch zunemmen/ gebeſſert/ vnnd zur Wolfahrt gerahten vnd gedehen ſolte/ Vnnd nicht/ wann das geſchehen/ daß ſie dann darnach frech/ halsſtarrig/ trotzig vnnd Muhtwillig wider die Fuͤrſten von M. als die Con⸗

tedenten werden ſolten. Nam ſi hoc cogitaſſent

,

7

11 vel præſuppoſuiſſent, non conceſſiſſent. Dann ſel⸗ cher Muhtwille vnnd Halsſtarrigkeit gereicht nicht ad profectum ciuitatis,& ad publicam vtilitatem,

ſondern ad perniciem, denn ſich dadurch Auffruhr/ Zwytracht vnd Empoͤrung wider den Landtsfuͤr⸗

ſten erheben/ Darumb dann ſolch Priuilegium ſic cöntra publicam vtilitatem tendens zu caſſiren vnd auffzuheben Priuilegium namque generaliter indultum non includit caſum contrarium publi- vtilitati, ſecundum Bald. in/ inbemus. Cod. de Jacr. ſantt. Ecclcſiis. Koman. in! ſi vero. ff. ſélut. ma- trim. Crotus in repet. l. omnes populi. num. 109. f. de iust.& iur. Vnd wirdt alſo mißbraucht/& in ali⸗ um finem,& ideo deperditum eſt, xra c. priui- legium. 11. quaſt. 3.&S c. vbi iſta. 724½. diſtinct. g. ante- penult. Nouel. vt iud. ſine quo. Juſf. Maxime quando talis abuſus tendit in delictum, ſicut hic tendit in rebellionem,&c. iuxta l. filio. ſf. de ritu nupt.&!. 2. Co. vbi ſenat. Vel clariß. c. ad aures.&. quibusdam. depæn. Darauß dann gnugſam erſcheinet daß ſich die von R gegen jhre Landtsfuͤrſten/ jhrer Priuile⸗ gien zum Oeckeljhres Muhtwillens nicht zuruͤhmen/ b ondern/ daß ſie jhnen wider genommen koͤnnen wer⸗ den/ ſonderlich/ weil ſie die zu Beſchoͤnung jhrer Re⸗ bellion wider die Concedenten gebrauchen woͤllen/ cum ff nemo vti poſſit priuilegio contra conceden-6

tem ad defenſionem delicti& abuſus: iuxta l.fi.& i-

gi Bart. ſf. de fruct.& lit. expen. Vnnd ſonſt allerley

Muhtwill/ auch Vnraht darauß entſteht. Et ſic noua cauſſa ſüperuenit, quare concedentes tolerare non poſſunt priuilegium.

Die IX. X. XI. vnd XII. Frag

½ lumb ſie dann auch ohne alle Hinderung der = R. Priuilegien wolbefugt geweſen/ wie in der 2.10 11, vnd 12. Queſtion gezweiffelt/ ein Feſtun fuͤr die Statt zu legen/ dadurch die muhtwillige Aufß ruͤhrer in Zaum gehalten. Vnd moͤgen ſich die Priui- legia W. vnd II. dahin nicht erſtrecken noch verſtan⸗ den werden/ daß die Fuͤrſten deß nicht befugt/ oder dardurch gehindert werden koͤndten. Nam quili- 68 bet in ſuo territorio fortalitium ædificare poteſt, 9*

caſtrum velciuitatem, text. inl. qui prouincias. C. de æd. priuat. Cunctis volentibus(inquit Imperat.) permittitur, murali ambitu fundos proprios ſeu loca ſui dominii conſtituta vallare. Et hoc indubi-

tate verum eſt, quando non fiunt ad æmulatio-

nem veliniuriam alterius, nec præbent publicæ ſe- ditionis, vel ſcandali materiam, ſecundum Bartol. in l. opus nouum. ſſ. oper. public.& in l. 1. f. quod cuiuſq; vniuerſ&o in!.fin. ſ.de colleg. ili.

DBçßnno ſolch Recht iſt in vblichen Gebrauch ge⸗ nommen/ aller Churfuͤrſten/ Fuͤrſten/ Graffen vnd Herrn/ daß ſie in jhren Landen Feſtungen legen/ an die Orter/ da es jhnen gelegen/ vnnd da ſie jh⸗ re Vnderthanen jrgendt zum beſten ſchuͤtzen/ oder

in Gehorſam halten koͤnnen. Zu dem ſo hat es all⸗

hie die hoͤhe Noht erfordert/ dieweil gefaͤhrliche Kriege zur Sehewarts in der Naͤhe ſich erheben/ zwi⸗ ſchen D. vnnd S darzu ein inteſtinum bellum in R. ſelbſt: Ibi profecto non poteſt dici, illud fortali- tium ædificatum in æmulationem, vel ad iniuriã R. qJuam totius ditionis M. quod etiam de iure præſu- mitur: quia quilibet præſumitur ædificare ꝓpter ſe,