Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Einzelbild herunterladen

rit Re quid grauius dicam, qui Nobibiſimo lCto Dom loachimo Mynſingetod Frundeck,&c. p m. hac in parte vel quicquam detraxerit. Aliis Præſtantiſſimo⸗ rum Ctorum reſponſis, quæ apud menoninexiguo ſunt pretio, nihil deroga- tum, multo minus detractum volo) abſit hoc,& quidem longiſſime abſit. Hoc tamẽ de Mynſingeri Conhiliis adfirmare non dubito, ſiue perſpicuitatem, diſpo- ſitionẽ& ordinem, ſiuererum& caſuum celebritatẽ& freq uentiam ſpectes, paſ-

ſimm te habiturũ,&' teeilwæree Pro nuntiare velis, quod non ſatis cõmendare poſſis.

Hæc autem, vrperſe ſunt manifeſta,& extracontrouerſiam omnibus nota, ita mihi nunc incumbere puto, vt mei reddam rationem inſtituti, quare videlicet

huic operi manum admouerim, idquę ipſum vobis, Domini mei inſcripſerim, de-

dicarim& conſecrarim. Adillud quodattinet, teſtor Oeum, me ſemper ob ocu-

los habere,& in animò circumferreillud: SàALVS PoPVII ſuprema lex eſto,

&c. eaque de caufſa mihi ſecundum D Evu, niful prius nihil potius, nihil anti-

quius eſſe, quam ſi, annuente Deioptimi Maximi fauore& gratia, ſub feliciſſimis

lereniſſimi Electoris Dom. noſtri clementiſſimi auſpiciis, loco mihi conceſſo& concredito, pro virili publicũ aſſerere& promouere paſſim commodum. Huic rei me natum video, cui etiam, vbi Deo viſum fuerit, tandem immori graue mihi non erit. Necenim habeo aliud, cui ſacra faciam, quam rei& ſaluti publicæ, quæ non rantum in ſedendo pro tribunali audiendis, cognoſcẽdis& decidendis caul. ſis, dicendis ſententiis,& id genus aliis, huc facientibus& perrinentib. ſibi locum

vendicat, ſed requirit etiam eorum ſtudium, laborem& induſtriam, qui vel pro⸗

prias velaliorum lucubrationes, in foro verlantibus apprime neceſſarias& vtiles,

edendo, recognoſcendo, augendo, exornando& excolendo publici faciunt iu⸗

ris, eaque rarione Remp. non parum iuuant. Id quod vt ego in libris&« ſcriptis Domini Mynſingeri p. m. mihi ſumere auſim id non tantum ipſe Auctor cum adhuc in viuis eſſet, a me fidem ei eam in rem dante, eſt ſtipulatus, ſed aceeditet- iam heredum adſenſus& petitio, ne prioribus dudum diſtractis exem plarlbus Conſiliis Domini Mynſingeri, multorum nouorum acceſſione nunc auciis diu- tius careat Reſp. In quibus quid hac editione præſtiterim, Lectorem animaduet- tere& fateri, quam ipſe recenſere malim,&c. b

Vobis autem, Domini mei, nuncupare& conſecrare hunc librum viſum

fuit, quia ſub veſtro patrocinio fauore& bene uolentia, quam mihi, quoad vixc⸗

ro, quibuſuis honeſtis rarionibus& modis ommbus conciliare ſemper ſatagam à maleuolorum morſibus tutum me fore certus ſum,& non neſcio. Quid enim mihi magis neceſſarium, charius& antiquius putem, quam veſtram demereni gratiam& beneuolentiam? Mihi inquam, cui patria bellis inteſtinis& conti- nuis, ſeu nimis diu diuexata& oppreſſa, diuinitus hic ſparta contigit, cui ornan- , quantum potero, nunquam defvero. Neo mnhi hic occinat quiſpiam, Con-

Beudos eſſe, qui ſi reperiantur idonei, quis ipſis inuiderit? modo cogitent, ſæpe feliciſſime non mmus alienigenis, quam i ommilla el

menta& gubernacula,& ab iis optime fuiſſe adminiſtrata. Cuius rei ſi conqui-

rere& proferre velim exempla, citius me tempus, quam copia delecerit Eteum Deo ita diſponente& ordinante, Marchiam loco nunc patriæ habeam& vene-

rer, male mihi ſit, niſi me totum ei deditum putem, ita vt ſiqua inre, Sereniſſi.

mo flectori, toui Domui Brandeburgicæ eius ſlatibus& ſubditis, grata præſtare 4 ſeruitia

ſiliarios ex originariis ſiue indigenis potius, quam extraneis ſiue peregrinis deli-

ndigenis rerum commilla eſſe mo-