Belli Sacri. 59 etñ peculiare Pei donum eſt · ꝓratia quam vocãt⸗ Trarit data, nequaquam verò gratum Deo acceptumqʒ faciens, certò tamen js datur, quibus fungendo muneri ſuo eſt neceſſariadum ne ipſi quò minũs eam accipiant, impediant. Itaqʒ ſi quod capitis mem- brum, ſiue Sacerdos quiſpiam, Chriſti gloriam annuncians ſignis ac prodigijs ad confirmandam doctrinam ſuam, tamquam ſigillo diuino, quod diplomati idem faciat, opus habeat, dubium non eſt⸗quin Dominus cooperetur, C ſermonem conſrmet ſequentihu⸗ ſie nisvelut non modò Apoſtolis fecit, ſed omnibus etiam docen- tibus,& baptiz antibus, ſiue legitimè miſſis Presbyteris,& Epi- ſcopis facturum ſe promiſit. Matth.⁊3.& Mar. 16. Euntes docete⸗ G baptixate omnes gentes. Ecce ego vobiſcum ſum cvoperans6 ſermonem conſrmanſeſuentibu ſ nis non modo quoad vosvi- uetis/ ſed etiam omnibun die bus vſqʒ ad cœonſumationem ſeculiz ðĩ tamen qui docent/ ac baptizant/vrediderint ſiue tam magnam ßdem de omnipotentia mea habuerint. Sgna autem eos qui cre⸗ diderint mihi datam eſſe omnem poteſtatem in cælo,& in terra, hac ſoquentur⸗In nomine meo damonia eijcient lingui loq uentur noui ſerpente⸗ tollent& ſmortiferum Juid bi berint, non eis noce⸗ bit, ſuper ægros manus umponent. benẽ habebunt. Eſt ergò gra- tia fidei Sacerdotibus neceſſaria ad fungendum munus ſuum& propterea eam Peus ipſis impartitur per impaſitionem manuum Prenbyterijtametſi multi hanc gratiam ipſis datam negligunt, ac veluti ignem ſub cineribus occultari/ac ſepeliri patiuntur/ ſicut ex Pauli admonitionediſcimus 1 Tim. 4. Woli negligere æratiã⸗ quæ in re eſt Jux data eſt tibi per impoſitionem manku¶um Presbyterj⸗ Ptz. Tim. 1. Admoneote, vt reſuſeites ac veluti flatu rea ccendas ſeu reconfles gratuam Dei, quæ eß in te perimpoſitionem manuum mearum non enim dedit nobis Deus piritum timoris ſed vᷣirtutis⸗ ſiue fortitudinis ac roboris in quacunqʒ virtute ad munus noſtrũ neceſſaria imprimis virtutem ac robur fidei, vt con fortemur de⸗ pleniſims ſeientes Juia Juæcumqj promiſit Deus potens eß G fa- cere adeòqʒ faciet vt Euangelium nol rum non ſit apud audito- res in ſermone rant m ſod in virtutes E in Spiritu ſantto E 1n plenitudine m ulta. Rom. 4.& 1.Theſf. 1. Similiter cum te Peus Ecclefiæ ſuæ brachium, ſiue Imperatorem conſtituit, tu ab Eccle- ſiæ capite per Colonienſem Epiſcopum ipſius Chriſti gladium ac- cepiiti poſtquam conceptis verbis eo te ad Religionem& Eccle- ſiam Catholicam defendendam tuendumq; Romani Pontificis honorem, vſurum iuratus es ⸗nemini dubium eſſe debet, quin ſimul ſpiritum, ſinedona ſpiritus, ad fungendum brachij munus neceſlaria acceperis. Vt enim Apoſtolus docet 1. Cor. ⁊2. Spi ritus ſanctus in hoc myſtico Chriſti corpore, id vnicuiqʒmembro

H 2 Char iima

Magus ÿdei donum conrin Lit omnibuus, Juibus ad fun gendum mu- nus eſt nocſ. Varium⸗

ßᷣod doni ilut reſuſcitandũꝰ non negligen- dum e.

Caſari don magn 4 ſdei ad exercendꝰ munus ef ns⸗ ceſa rium.

Jd igitur o certò contin-

gere crtdend eℳt⸗