Othoni Ma- Ini Exomplð.
IJd Car olu⸗ Imp. imitari dobes.
Oybe Rege r yrum ob deſer 7am Caboli- orm ſaem in haribulo ſu⸗ Pendin.
56 Scioppij Claſſicum
tibi Eccleſæ,& Imperio deuindi ſunt, violare eos impunè finas; ſi bellum tibi moueãt,nempe Dei id bellum erit, nõ tuum, adeoqʒ nec de vitoria quicquam debesdiff̃dere. Won tueris, qui dimi- cabis· Itaqᷓ; ſa tantum conſidenter/& videbis auxilium Domint Mperte.2· Par. 20. Alterum, quod tibi recitaturum me dixeram, Exemplum eſt magni illins Othonis Imperatoris: qui cum in Al- ſatia Henrici fratris rebellis,& L.otharingiæ ac Burgundiæ Du- cum potentiſſimo Exercitu vndiqʒ concluſus eſvet⸗ plurimiq; mi- litum eius ad hoſtes profugerent, quidam Imperij Princeps partes eius cum magna militum manu ſecutus, quod eum in tantis an- guſtijs poſitum nihil ſibi negare auſurum, perſuaſiſſi mum habe- retvt ſibi Abbatiam Lauresheimenſem donaret, petijt, eius opi- bus ſemiliti quæ deberet/ſtipendia diſſoluturum dictitans. Sed Imperator Deo deuotiſſimus, ſacrilegam principis mentem toto pectore deteſtatus/ circumfuſo& audiente Exẽrcitu: Obedire inquit portet Deo magis qudm hominibus. Qui Japiens non vi⸗ deat, te non tam humiliter hoc ame petere, Judn tacita de fectio⸗ nis comminatione mihi rehus mei ſine tuo auwilio dipdenti in ip/ſo articulo extorquere velle⸗ Fcriptum e N nolite ſanum dare canibu. Itaqjſiewempl cæterorum perſdorum ad hoſtes vistran- ugere Juanto cieius, tantò idem Fceris melih. quaſi dicat? non eſſe cur belli ſocium,& adiutorem habere velit hominem Fccleſiaſticis bonis tam ſacrilege inhiantem, Deoqᷓ; ſe magis propitio vſurumvideri, ſi nullus tanta impietate affectus in exer- citu ſuo inueniatur, cùm ex vnius Achan ſacrilegio fugam exer- citui immiſoam& cædem non paucorum ſecutam legendis ſacris literis didicerir.Statim itaq; pietatis ſuæ fructum cepit: nam Prin- ceps ille rubore perfuſus confeſtim ad pedes eius accidit, ſeqͥ;gra- uiter peccaſſe confeſsus, in gratiam recipi petijt: non multò autẽ poſt. Imperatori in Eccleſſa oranti,& canſam ſuam Deo, cuius vnius auxilio fidebat commendanti, nuncius de cæſis hoſtibus inſperatus aduenit. Finge nunc, magnum hunc Imperatorem,
accepto parumper è Beatorum ſedibus recedendi commeatu, propter te ã ſtere, eumqᷓ; quid tibi aduerſus Principes Eccleſia- rum inuaſores/tibiqᷓ;& Eccleſiæ pariter rebelles faciendum cen- ſeat⸗conſule· Nimirum facere te monebit quod ex officiode- besquodq; fadt urum te conceptis verbis iusiurandum dediſti. Dicet ſe Regem Boleſoden bello captum/ nullam aliam ob cau- ſam⸗ niſi quia à ſuſcepta ſemel Eccleſiæ Komanæ fide perfidiose deſciuerat, in patibulo ſuſpendendum curaſse, Deoqʒ fretum,
quo id animo Reges alij accepturi forent, nihil penſi habuiſse. Co mmemorabit ſe in ſummis rerum omniũ anguſtijs eum Prin- cipem⸗ cuius vnius auxilijs ſalus ſua niti videretur quod vnam
Abbatiam


