Belli Sacri. 49 fecit Cum enim paſceret adhuc gregem ouium Patrisſui, veniſ- fentq; Leo& Vrſusac tuliſſent Arietem de medio gregis non dubitauit vel inermis, ac ſolus eos perſequi prædamqᷓ; ex ore eo- rum exſculpere: hac vna fretus fiducia quod cum Deus ipſum elegiſſet regem, eius potentem dexteram ſibi officium ſuum fa- cienti.& gregem Patris cuſtodienti nequaquam defuturam co- nijceret. Fecit igitur⸗ vt illa cum beſtijs pugna non ipſius/ſed Dei eſſet: niſi enim viciſſet, veritatem verborum Dei, regnum ipß deſpondentis in periculum venire neceſſe erat. Itaqʒ Deus non ſe tentatum à Pauideſed ſibi gloriam maximam datam eſſe, hac fiducia iudicans pracinvit eum virtute, docuitqʒ manus eius ad pralium G& poſuit vt arcum ⁊ relum hrachia eius(Pſal. 17.) quibus mentum Leonis,& Vrſi apprehendit, eoſq; ſuffocauit. Eadem fiducia mox Gigantem Philiſtæum⸗ vndiq; armis ingen- tibus tedt um ac munitum pene nudus aggredi auſus admirabi- lem victoriam retulit. 1. Reg. 17. In cundtin deniq; ad Juæ perre- rerat dominus eum adiuuit. 1. Par. 18.deditq́; pauorem eius ſuper omnen gentes. 1. Par. 14. Sed neq; Ionathan filius Faul Deum tentauit, cum vno armigero ſocio tota caſtra hoſtium aggredi non formidauit, ſed potius gloriam Deo dedit, cum eius omni- potentia fretus rem tantam auſus eſt. Vxn inquit, ad adoleſcen- tem armigerum ſuum, tranſcamus ad Kationem incircumc ſrum borum, ſi ſorte faciat dominun pro nobin Juia non eß domino dif- ſile ſaluare vel in multin vel in pauci. Oumq́; ipſi Philiſtæi acclamaſſent Aſcendite ad non G hlende mus vobis rem:iam Deum ipſum contemni ab ijs ratus, quaſi quem non crederent eas vires habere, quibus adiuti duo ſoli homines tota caſtra ſu- perare poſſent, ingenti ſpe plenus ad armigerum? Aſcenda mus inquit, ſc que re me tradidit enim Dominus eo in manu ſrael. Et Philiſtæi cùm vidiſſent faciem Ionathæ, alij cadebant ante ilum alios armiger eius interſfeiehat ſequens eum. Et accidit Juaſt mi raculum 4 Deo, magnuh tumaltus ewortus eſt in caſℳtri⸗ Phulaorum, G verſius fuut gladiu vniuſeuiuſqʒ ad proxtmnum ſuum, C cædes magna nimi.1. Reg. 13. Deniq; ſi verum quæri- mus/quicunq; in fungendo officio fiue ſe ſuiſqʒ aduerſus vim in- iuſtam defendendis Deo dat gloriam, hoc eſt perfecto corde in eum credit, ſiue bonus ſit, ſiue malus⸗ ſiue ordinaria defenſionis Media habeat, ſiue ijs careat, Deum facit commilironem, atq; adeò omnes ſuas partes in Deum imponit, ipſoq; iam pugnante pro vtriuſqʒ cauſa potiũs teſt em ac ſpectatorem pugnæ quãm mi- jitem agit. Sic enim Aſæ ſupra exemplum habuimus⸗ qui cum aduerſus decies centena Aethiopum millia aciem eduxiſſet,& confeſſione omnipotentiæ diuinæ,/ quã nitebatur, vtillud bellum
G ipſius
*
Non ventauit Deum erße- dando mirs⸗ evls.
Jonathas ſ. dei magnitis- dine miracis- loſam vicori⸗ am conſegui- tur⸗
Quomoo Jui Deum ſbi commili- ronem facere —