CONsILIVM RECGIVM. 27

bere, edicto vetui, ne quis infidelis aut Hæreticus in exercitu meo militaret. Sic enim intelligere omnes potuerunt, me à ſolo Deo victoriã exſpecta- re, quippe cuius prætimerẽ offenſam, ſi eorum vſus eſſem auxilio, quos absqᷓ; vero Deo,& abſq; ſacer- dote doctore eſfe intelligebam. Merces igitur fuit operi meo, vt gentem bellicoſiſſimam, quæ de tot Romani Imperij prouincijs, de ipſa deniqʒ vrbe re- rum domina gloriosè triumphauerat, ſub iugum mitterem, Africam vno ſolo trimeſtri ditioni meæ ſubijcerẽ, Regem Vandalorum bello captum& ar- gentea catena vinctum Conſtantinopolim in trium- pho ducerem, rabiem deniq; Vandalicam cum ipſo nomine funditus exſtinguerem. Hic belli Africani ſucceſſus excedere mihi viſus eſt omnia mnirabilia ope- ra Juæ in ſæculo contigerant · Cenſeo igitur chm vel Dei& Eccleſiæ, vel tuas etiam publicas iniurias bel lo legitimo vlciſci cogitas, ab exercitu tuo Hæreti- cos milites edicto ſubmoueas, teq; non militum numero, ſed Dei ſolius adiutorio ad victoriam niti eo modo planum facias. Quæ enim alia tibi cauſa eſſe poteſt tolerandi milites Hæreticos, niſi quo- niam eos ad victoriam neceſſarios eſſe putas? nam ſi minimè neceſſarios, ac vel ſine illis vincere te poſſe exiſtimas, in malam rem abire eos jube,& lu- cri fac, quod eis dependis ſtipendium. Sin autem propterea eos retines, quoniam in robore exercitus putas bella conſiſtere, ſuperari te deus faciet ab ho- ſtibus· Dei quippe, non militum eſt, Sadiuuare,& in fugam conuertere⸗ CARO-