DISPUTATIO II. DE POTEST ATE M A])ESTATIS

Repondente Caſars d Veßphal. Theſis I.

ESP. ex duobus vinculis connectitur quorum alterum poteſtatis /a) alterum ſubjectionis. Unde duæ Reip. partes& membra: Unum eo- rum qui præſunt: alterum, qui ſubſunt.

à) Ariſtuteles T. Polit. cap c rc vRe⸗ 40 ceNec; Hinc A- thenien ſibus axxnn,& Pau ad Rom. c.13.V4. qui generali ap- pellatione à Romanis Magiſtratus dicti, Ipoteſtatus ærÿ.. d V Sigu. qui publicam imperandi prohibendiq; poteſtatem ha- bent bod Ab. 3. de rep. cap.. ſive illi Imperatores& Reges, ſive Principes, ſive populus ſint,& jura ſummæ poteſtatis habe- ant, qui quod verbis Imperandi&ubendi uti ſoli poſſintfu- premi magiſtratus appellantur Bod.d. Ivach. Sleph.lib I.c.1. e jurid. de trad. de jure magiſt. quod ſpeciatim appellatis magi⸗ ſtratibus inconceſſumꝰ.magili.tæ.ſyde juridd. Dd abid. Bodn. 1h.de rep.cap.3. ch 4. Toloſ.lib. 4. de rep. c. n. 2. Hac verò ſpe- ciali ſignificatione, quæ in jure civili frequentiiſima prin- ceps à quo omniũ dignitatum ac magiſtratuum fons& ori- go proficiſcitur Faid.in c. um. de pat. jurVᷣrm.non comprehen- ditur. Nec enimille, qui magiſtratuum caput& cauſa eſt, magiſtratus ipeciatim dicendus Heigyn·Iuæſt. anv. quando 2 capita

—