P6. 24.5. Ier. 2.26.

G&;2 Ʒh. G*

Hic aut nil prohibent Legeszaut, ſi data lex eſt 880

* Te decet hoe: Dominus cætera fortè dabit.

Securè nimium, violant qui Sabbatha, viuunt: 6 2 X. 4 Viuunt, qui vane Numina ſancta vocant.

Conniueti& vix eſt, qui mala facta luat.O Si cius ciuem, Satrapam ſi ruſticus urat; 3. Eſt hic grande Hefhswincula quæque patent. At ſi Maicktas temerè diuina petatur; 00 V Omni tunc fas eſt parte leuare reum. b Hic ſi quis tangat Montes,mox fumus vbique eſtt Eſt ferus hæc carpens;non homo: pellepecus. Hæc plebis vox eſt hæc lex eſt Præſidis: ah, vult Puluis iners magno dignior eſſe Deo. Hinc ita decreſcit ſanctorum Eccleſia ſemper: Hinc tanta impietas, barbarieſq́ue tregis. Hinc tantæ ærumnæ ſuperillabuntur in horas: Hinc ſæuæ peſtes, hinc fera bella, fames.

Hinc ſtygias Princeps citius deſcendit ad undas:

Hinc pagi, hinc vrbs, hinc Regna opulenta ruunt. Euigila, euigila, gladio qui cinctus ab alto; Temnentem Diuos argue, plecte, mone. Hoc niſi præſtiteris, gladio malè abuteris; atque, Impius vt pereat, maxima cullpa tua eſt. Nullus Euangelio locus eſt, ni hmma poteſtas Præparet; Ergo, ubi non præparat, illa feret. Nec tamen eſſe velis(nolis errare) Tyrannus,

In miſeram plebem quem furor hirtus agat. Qui præceps fubitò gelidas demittat ad nßtas— Ignaros, minus& quos videt eſſe pios.

Libera namque fides: pietas hanc vera ſequttur: Non vi, cæleſti Flamine mota venit. Hoc tantum, quod jure potes; vaga ſchiſmata tolle: Tolle quod Idolis huc fuit vſque ſacrum. Poſtea ſaluificæ fidei da nobile verbum: Subditus externum præſtet& obſequium- Scilicet, vt facros Pulzus, ni ſponte ‚frèquenter 8 Cutus,& ſaltem paucula verba notet. Sic benè compellis(ſatis eſt) intrare vocatos:

Opi-