III.

Exod. 19. 15.

Deu. 4. 1½.

5. 22.

Mat. 22. 40.

Exod 1.1. Deut.g.lo.

IIII.

Exodο.

V.

Deut. 6.6.7.

& II. 14. Eph.6. 2.

Mar.. 3. 7. Tuin.. F 1

42

Ergo Magiſtratus noſter, ſi quippe fidelis, Iure ſacros ritus, dogmata jure probat-. Et noua ſe prodit rationon tempſeris illam:. Dixeris haud ipſum deſipuiſſe Deum. Lex vbi ſcripta recens trepidante cacumine montis Perſonuit, cuinam?cui data, quæſo, fuit? Omnia continuit tabulis diſtincta duabus: Hæc ciuilia fert, altera ſacra docet.* Sed dic:Pontifici commiſſa eſt altera Aroni? Tradita num Moſi eſt vna tabella Duci?

Non puto; Sed Moſi, Moſi vni tradidit ambas,

Vt tabulæ cuſtos ille vtriuſque foret.

Ergo hodie Reges facros diſponere cultus

Non minus, ac plebi dicere jura, deget. Addo; quod& quenquam ſacrum conſcendere montem Noluit, vt Moſen Numen adeſſe jubet. Hinc ſcio, velle Deum: Nemo ſibi ſumere templi Ius auſit: Summi munus id eſſe Ducis. Scilicet; in vero cultu ſi manſerit idem: Et ſtiterit pura cognitione pedem. Denique, ſi qua queunt ſimili ratione minores, Tundẽ ea majores poſſe negare voles? At pater& mater, non læſo Numine, prolem Inſtituunt ſancta relligione ſuam. Gnauiter exacuunt magni præcepta Ichouæ: De geſtus forma regula nulla datur. Nunc ſis incipiunt, aliter mox cætera formant: Si benè, quoſat nolo rogare, modo. Eſto ea Principibus libertas, atque poteſtas; Totius patriæ quos decet eſſe patres. Quæ pia ſunt, quæ vera patent cæleſtia quæ ſunt, Sit ſatis, vt recte propoſuiſſe velint. Nemo hominum räus vanè cunctetur inanes: Non id, quodforia eſt;pectora ſancta iuuant. At vos, ſumma quibus cælo urmifſaporeſtas; Etjus purgandi— Diſcite, poſſitis rectum diſcernerecuruo: