Sunt alibi rixæ, cædes& vulnera crebra, Nec ſecus ac hoſſes inter concurritur armis: Cadmæiq; cadunt fratres; pugnantq; ſodales: Nancſttutadies;& nox inimicat amicos.

Ariete pulſantur portæ; ſaxoq; feneſiræ:

PBarbarico clamore poſi terrentur uterq;:

Dixeris emiffum ſtygiis è ſedibus cœßrum. Hanc§ cælicolæ nobis avertite peſtem. Hic tranquilla dies agitur ſomnid; quieti: at- Diſciplina viget: legum obſervantia floret: Non enſes, noutela furunt: ſtrepitusq́; ſileſcunt, Non gula, non vetitus talus, litisq́; fritilli, Semina, non amor illicitus, non luſſra feruntur. Ad Lanum, ad Lanum placidum revolate Camcenæ. En quo Maunritius Muſas invitat amore? ple parens Phœbusq́; alter, quo ſuſcipit oſclo? Quanto proſequitur ſtudios, Nihih, inquit, in orbis Imperio tanti eſt: Muſæ mea ſola voluptas, Delitiæ, mea cura, decus, mea gloria Muſæ. Ante velim cuncttis opibus regnisq́; carere Quàm ſtudii expertem(ſi vita eſt)vivere vitam. O pulchros ſuavesq́; dies noctesd; beatas Quas tranquilla animi ſtudiis meditatio ſacrat! Quaàm celeri pede tempus abit, nec tædia ſentit; Muſarum Ö lepidos, refugit quos cura, receſſus! —O veréè Eliſios campos ſedesq́; Deorum! Ite omnes aliæ gazæ, ſervite Camœnis Divitiæ, regnoq́; meo ſuccedite Muſæ, Nemo meo gremio, nemo vos pectore tollet, Audite,& tanto portu gaudete Camœnæ. Dum loquor, ecce, ruunt ad pulpita noſtra catervæ. Depoſcuntq; atros ludus& nubila poni. Luctus obeſtſtudiis: tantum non grandine vites