*

enn

Reſtituit, veſtemꝗ; refert trabeamq togamq;

.— ———— 3——

Tuverò nobis hilaram noxaureamenteem. Lætitiæ allato cœleſtis fonte, ſerenas: Tu ſine nube nites, tem peſtatumq; potentem CQlementem oſtendis, tu quicquid gaudia poſſit Turbare,& frontes caperatas reddere, pellis, Tu ſimul ac orta es, tremefacta receſſit Erynnis, Diſceſsere omnes aytis ſpecubusq́futores,— Dæmones expulſi fanis gemusre vetuſtis. Conticuit Dodona Jovis: ſe corniger Hammon Templo ſubripuit: triſtisq Trophonius antrum Deſeruit, ſtatuam Belus: ſe abſcondit Oſiris: Dindymus expavit: ſors Delia fugit ab urna: Pythius æger opes& Delphica tecta reliquit,

—-Auguſtod; Patri trepidus conſulta negayir.

Me puer Hebræus, dominus me maximus urget, Me pellit, me trudit, ait, me vincit,& imas Adtenebras Erebi vinctum trahit: ora capiſtte, Compedibus ſuras vinclisq́; coErcet ahenis. Anoſtris conſultor abi, ffamma excidit, aris

Muxiit atq; atris Corrtina inſedit Avernis.

O hilaram verè noctem: fugère Megæræ, Adventu ceſsere tuo ſtygis horror& umbra. Iactant lætitias bona Sarurnalia priſcas,

Inq́; tuo nox diva locum ſibi menſè repoſcunt:

In plauſu domus omniss erat, torquemq́; gerebat Servulus, inq́; toga Syrus effulgebat honelta: Pileus ornabat crines certamine captos: ½ Stabat herus, ciathumq́; dabat: Dromo regna tenebat: In tenebris remanete dies: brevis illa volu ptas: Saudia nullius guſtus, fella oblita mella: Sublatis miſeri redeunt in vincula menſis:

Triſtior eſt roſei poſt ſolis lumina carcer,

Libataq́; venit dulcedine major amaror.

Præſtiterit nunquam Lotum admoviſſe labello.

Hanc, ò hanc noſtram bona Saturnalia noctem Dicite, perpetuæ quæ libertatis honorem

B

22 — 5 — 1 8 2

Juſtitiæ,