;

1 N IPaATOTENNHMA POETICII M ERU- PDITI ACPII juVHNIS HENRTCI C O- PII, amici ſui percandidi, poëma hocgra- tulatorium accinebat P HILIPPUIS-HENRICIIS HOENO- NIuS DIZENS IS. 8

Aceine Caſtalio fluxére posmata fonte, 1 4 Vel Parnaßiacis ducta fuére jugis? Erras: nam niſinil nugis locus ille canoris Perſtrepit, ac niſi nil ſomnia vana ſonat. Huc plerumq, ſolet pars maxima currere vatum, Cüm placet excultis jungere verba modu:. Sic libet huic varios memorare Deosq, Deag, (Proͤb ſcelus)& rerum fingere quemg; patrem. Sicce placent illi fallacia nomina, ſicce Qui modõ cygnus erat, mox pelicanus erit. Siccine Phæbe paras tu delirare Poëtas, Carmina dumq, volunt ludere, ladis eos? Aſt alios ſapiunt, Cor, tua metra liquores, Atq; alio(laudo) ſunt repetita loco. Quis locus iſte? ſacer locus, unde profana reſultant Nulla: canis ſiquidem ſacra, profana taces.

Gratulor ergo tibi, ſacri quõd flumina fontis

Dulcia non labris diſplicuère tuis. Sedulus hac pergas decurrere claſſe, ſacrum; Pengas ingenio pangere vatis opus. Sic tibi fama ſolo naſcetur juſta paterno, Poſtq, ſacras operas vita beata polo. AEmulus interea Pythiæ ſis corde, tuog, Ore mihi: Damon ſic tibi fidus ero.

E1 NI 8.

8