eraf aaet Ar nenn Knn nalun Wil- num. 2 nr4 alrs fuum 4: n 4 a aßurit V hnss, Jerun d keu ſurn far nau& aun

6 Nt ſai an anram Kfera

7 hana n padud 12 in duln rihei 2 acmutuna vru tan 21 N nu, San u, ug Snum

irut eren 4

6,2 unf n 1

„er eun Aro

Quocung ingenio efc, Iouv incuſpara yoluntat Progenitam, haſuramq; iugo deuinxit abeneò, Coniugus afflicti in thalamos: yhi ſæuus& arro Felle iocus, pertaſuz amor, ſine ſplene cachinnus. Maior enim peſtu, damnuúmue nocentius yllum A Ioue non extat miſſum, qudm fæmina: quamui Vtilitas ſpecioſd oculos tibi faſcinet ymbrà.

Nunquam etenimteſtor l, eſtam, internosq́; penates,

( Vos auditis enim Diui,& memorare poteſtu) Nun quam illi ſine lite dies, fine crimine nox efé, (ui mulier deuincta domi connuhbia ſoruat.

Atra fames, inimica Dijs, mortalibus ægrus Iuncta domi grauus hoſpes, inertibus obſidet armis, Vix remouenda, licet tota annitarus opum vi, Inuigilausq; operi accerſas ſenium ante ſenectam. Quid: ſi fortè mero mordaces pectore curas Diluit, exercens rariſſima gaudia, magno

Seu libans ſua facra Ioui, ſeu pro pter amicum Indulgens Baccho mnuent 1 uibus ar. dt illa, Dira fremens rixa ad pugnam proludit acerba. Quid! ſi ſedatum pectus, ſi mollior yxor Acceſſu apparet tuto inſuetumq́ renidet:

Haud tamen ille auſit merito accepiſſe fauore Hoſpitu aduentum,& geniali apponere menſc. Quus credat? quantò mentis melioru imago Elucet geſlu, tantò iſta nocentior, ipſo

Nimirum torpente viro, nec triſte timente Aſtutæ à technis quicquam. Sed coniugu error Obtuß, tacito pertentat corda propinquls Gaudio,& inſulſo naſo yicinia ridet. Nama ſuam vir quiſ; memor fandi atq; nefandi (ollaudat, yarioq́; alienam crimine culpat

—. . 3— . 3———:uxrxnnnnn-—— ————