ana Arfriu

—44 tn 1 4 A u 1u n 3u HHlſra = u4

„* 1) Ei 4474. NA Dtns n a A4

———— ͦ—— *— 8 6. 1 1—

Te ſimul inſinues Mufarum ſemper amori, A quibus aternæ gloria lauais abit. Jpſé peragraſti Germana per oppida lat In quibus& ſtudiis tempora juſta dabas. Eſt aliquid vaſti luſtrare palatia Munalt, In Variisq; guer multa Liaere locts. Conſilium linc gravius, rerumq; peritior uſus Naſcitur,& fructus res habet iſta bonos. Quid ſctat ille trahens, qui deſidis otia vitæ Semper amat patrios auté ſedere focos. Non ſemel egreditur, quo multos undiq, mores, Et ſtudia in populis ceruere mille qucat. Eſt virtus aliquid paſim vidiſſe, ſed uſus Rebus in hus ſemper conſpiciendus erit. Hec dum vidiſti VVolfgangichare patrone, In patriam cultur moribusipſe redis.

4 4 N4 4

Tu quia doctus ades, rebusq; probatus in altis, Quaſtoris titulum, magne patrone, geris. Hoc onus impoſitum Irollgangi grande ſubibas, Quilibet ut laudes ferret adaſtra tuas. Quis non tale decus divinislaudibus ornet? Ipſcus aut quis non optima facta vehat? Acer erat vindex ſcelerum, fautorq; bonorum, Aa virtutis opus ſtrenuus omue fuit. Hic pietatus amans, fuit& ſtudioſus honeſti, Juſfitiæ cupidus, pacir alumnus erat. Sangçuine præclarus, non luxurioſas, aperto Pectore, zelotes arduus uſq. Dei. Jurgia non miſcens, erga omnes æquus egentes rbiter, hoc merlti offitiisg, juvans. 5