Aut Logices ſacræ Aivina lampade ductus

Omnia qui

Scilicet ut tectas rerum cognoſcere cauſas;

Aonio multa diſſeris arte choro. netiam veterum monumenta Sophorum

Magna judicij dexteritate legis: 3

Miraq;, Naturæ cernere dona queas. b — F.„— C Quid referam dulces Muſas, diamg, Mal eſin. Quam tibi præcipue noſcere cura fuit. Ethica quid memorem verſu? quid catera dicam uæ memori juvenis condita mente tenes 5 Scilicet ingenijs, qui ſunt cœleſtibus: illis Tardior annorum neſcit obeſſe mora.

‿

Inſuper aſiduè cœleſtia ſcripta revol Vis:

Innocuaq;h Deum ſimplicitate colis.“ Ars etenim pura ſine relligione venenum eſt; Et falüt miſeris corda profana modis. Unqde tot exiſtunt noſtro certamina ſeclo?. Unde tot errores angulus omnis habet? Crede mihi, fallax plerosq, ſcientia cæcat: Ne videant, quæ nos ducit ad aſtra viam. Ac veluti culto porcus graſſatur in horto: Immundoq terit lilia grata pede: Sic hominis ratio di vina volumina tractat; Et maculat nugis aurea ſcripta ſuis. Dum Sacer accedit divinæ Spiritus auræ; Aſflatuq;, mo vet frigida corda ſuo. Hunc ſi quis tumida contemnit mente Magiſtrum; Pronus in errores& ſcelus omne ruit. Hec tibi cum teneris ſint cognita ſemper ab annis; Joannes anima, pars benè magna, meæ. b

Ipri⸗