————

— —— 3

Turba ruant, Hæc quoq;, aVehid tuos Ser anot Et iibiſint Veneris, Margrethæq́; ommia fauſta, Ut blandos videas numer osà ex prole nepotes.

&ymen èlament, Hmeneehezuenten, aos late aivulget amoessse“

Tenui meditabararundine FEelogam hancextempore Jacobus Patri.

EIEGIA S4CRA XADVPTIIS — ejuſdem decantata,

A&

JoHANNE MAGIRO FRITZLAR 1ENSI.

2 Er, Geiſene, fuit mihi mens mi ſumere pleutrum,

carminibusq, tuum concelebrare torum:

E Sic decet e&r diguum eit qula debet amicus amiai Gaudere in lætà ſorte, dolere mala.

Ter muhi lapſa fuit manibus yra:te: cecidere

plectra alliſa ſolo: Muſa nega vit opem.

Scire cupis cauſam: ſuul amuia plena malorum, nam latè radios mittit Apollo ſuos.

Boſphorei Thraces, Mahumetigenæg feroces

Nawiculam ſatagunt mergere, Chriſte, tuamz Progeniem Manni, fortuc 7 iiſconis, eheu!

Afligit duri vls inimica mali. Quidẽ quòd iners cœlum traxit contagia peſl is,

Quæ durà patriam conditione premit.

Annd tot hotribiles intern triſtesq tumultus Me Clariam cenſes poſſe ſubire domum

rnins lii

Tolſi vqourrom

Vennli

Lhud ſinte

be hunſ Aon ilauu-

Lun on

Nurgarlil

Le

Quunta

Seddalma GA 4 Nirfi Ohſu Raxit agut NAuai Aaam

laſu