— —

.. 3——

— — ,*“

Bi genus humanum fraænas, pictasq, Volucres, Arq feras omues, quæ paſcunt aquoxa Ponti,

Biva venus magnum robur, quæ prælia miſtes, Et ſemper Victrix caput inter ſydera tondis: Alars dte nudà victus: cum ceſſerit ipfe Vel Deus, ohniti contrà, velrendere tantùm Ios humileis animæ fruſtrà tonamur ad arcum. Tu Diwis ſuperis blandosimmittis amorès,

Qus tondent campot, quæ latis Nuctibus erraut: Te domuiſſe ſovem jaculis, levibuuqj ſagittis Non hicta eſt fama:& perre ſtant pondera mundi⸗ Atgꝗ arcu Parcas mollis, Herebosq, ſileutes. Et hera percurris liquidum, rurſum capur unclis Obtegis,& certo firmas elementa tenore, Fac, precor, ut concha hæc Galateæ infundat amorem. Diva venus, Drio quæ pictum murice Adonin, Cum formoſus oves ad flumina pa dit, amaſli: Caſtum Anc hiſiaden caœli quæ enixa ſub auras AEnean, fuit egregium qui munus Achi vum: Ex Marte Harmoniam, alq ex Mercurio Hermaphroditum, Cuius erat ſpecies, in qus materiq; parerij. Coguoſci poſſent,& nomentraxi ab illis: Ato. Erycem ex Bute, Vel, qui vaga flumina lenit, Neptuno; dias genuiſti lucis in oera. (Quam vis ſe Butes immani corpore victor Bebryca veniens Amyci de gente ferebat:) Et tibi Lampſacius rupit de ventre riapus, Laſcivamn falſõ cum te Dionyſius igni Sectatus: juſtam meritas Junonis obiram Alentis horrendis ſolviſti in pignare pa'nas. Tu Dea, quæ Marti clypeos at;, arma ſecauti Pleuo utero eduxti Paborem, unaq, Timorem,

+ 88