1 ⁸ W 1 4. X A ½ — 7 4 —
Et præſtas vario Vnio Vnione-
———
*
2& 8
REINHARDVS GISE NVS MARGARETHAE
Gynſten, Sponſa ſuæ, S. Uantum te, mea Margretha, amem nunc,
F 4 Hi teſtantur apertiùs Phaleuci,
Quzmyvellingua hominis canat diſerti. Te dico, minus ah, meum levamen,
Mei pectoris eſſe Margarttam. Plus addo, tua laus perennis ur ſit,
Et famà volites pen urbis oras.
Meæ virginitatis es Pyropus.
Parentumq nitens Onyx,& Antrax-
Tu Carbunculus es meæ juventæ,
Fulgens Chryſolithu meæ ſenectæ:
Sola lætitiæ meæ es Thyites,
Lychnitesq, meæ ſerenitatis.
Magneter animi mei, Hæmatstes* Candens pectoris aurei: Aſtroites Pulmonis:jecoris mei Pyrites.
Virtutis radians meæ es Ssmaragdus, terni Armeniu decens honoris. Pulchri Lydius es mei pudoris,
Et jucundi Ametyſtus es coloris,
Et fervens Hyacinthus es caloris.
Sapphiru teneri mei es ruboris,
Et pudici Adamas micans amorfis,
Berilluq, toro mei nitoris. Quid dicam magis, ò meum levamen.
Et mei medicina cordis ægri,
Salus, delicium, decus, voluptas? Omni tu pretioſior Lapillo es:
Nam Gemmas ſuperas nitore Gemmæ⸗
Præſcribebam latobus Petrus.
A 2 Ecloga


