1

Tu qltog. cui ja veni nubas auttende marite, Ue decus agn oſcas ſubſidiumoT; tuum.

Cui non Griniſtüm ſtirps eſt beneco nita in urbe Fancorum, quæ alti nomina montis habesꝰ

Horum ſi quæru gentem, vix Remmata longa, Et ſeriem patrum, ma gna tahellæ, capis.

Sed quid a vus prodeſt fulvo depistus in ære,

Quidve ju vat patrium commemorare genua

Nilte majorum virtus&* facka parentum Fortia, ſi non ſis fontis& ipſc, juvant. Ipſe pater ſponſi notæ pietatisr imago et, Et benè quia tractent biblia ſacra tener. Doctos ille viros Muſarum&caſtra ſequentes, Complexus miro ſemper amore fuit. Dum ſequitur chari ſponſus veſtigia patris, Judicg atq animi dat hona Iigna ſui. Mollta nec perdit ſubinerti tempora luxu, Per! onga⸗ illum ſed ju vat ire vias. Ut varios hominuns mores,& cernertt urbes, Artibus& poſſét cultior ire domum. Quus fore degenerem metuitꝰ cum cernat in ilo Lucere ingenitæ jam bonitatis opues. Conijuge tu fælix, fælix erit ille marita, Ilitu laudi, laudi erit ille tibt. Nec tepæniteat talem duxiſſe marituyn, Qualem vix quædam non velir gꝗſſe ſaum. Sed jam pompa ſacris perfectis rebus, adl ædes Cum ſponſa& ſponſoſe comitante refert.

ASGice, ut incedant ſançti ſacer ordo ſenatus, Judici gra ves deyteritate viri.

Hor

——— ———““—— ö

————— K 1

——