Atq, hominem co ndit terræ de ceſpite„udum, Et jubet hunc formam mentis habere ſuæ. Porrò ne vitam ſolus ſine conjuge ducat. Hanc qusq, forma vit prouida cura Dei; Illius placidum qucit per membra ſoporem, Dumq gra vi ſomno lumina Victa jaceur; De tenero ſumit jam facto corpore coſtam, Atcq, replet vacuum carne repentè locum. Hec, dicente Deo, lepidæ ſit imago puellæ, b Quam juvenem ſociam juſbit habere tori. leſi caſte fines ſer vare pudoris, Lex de connubi fædere ffxa jubet. Lege ſacra conjunx conjungitur una marito, Lege ſacra caſtus conſociatur amor. Ergꝰ ſponſe tibi quæ ſlet ſententiæ menti, Et tua quæ mens ſit, dic nova nupta citd. Vincula conjugij ſiſacra ſubire paratt, Abſq, mora coram dicat uterg, placet. Con venit: quod ſit fœlix, ego copulo Veſtras, Teſte pio cætu, numine teſte, manus.

Quos Deus in halamum vinelo ſocia vit eundem,

Illorum rumpat fædera nullus homo. Jacircò patriam cha rosq; relinque parentlés, Et lateri ſponſæ jungere ſponſe tuc.

4 ☛

f- 2 —

Nam mens una eſtus, corpora bina licet.

Matthiam veluti dominun cole ſponſa decenter,

Nam ſponſus caput eſt,ſponſa pudica,tuum. Sit quoq cura ribi lectum ſer vare pudicum, Soliusq; Dei faneta ſiatuta ſequi.

Dilige ſponſa virum, redamantem ſponſe maritam,

—