Unanimi Muſæ mihi reſpondebitis ore. Doctor hic eſt noſtro perdignus honore, favore Noſtro, quid lingua noſtra, cytharaq́; ſonora: En citharam noſtram, quæ cantet carmen honoris- Si pater in ſobolem virtutis ſemina fundit, Ut facit, ex reliquis notum eſt hoc noſcere rebus, Quippe ſui trunci naturam poma ſequuntur: Quis neget igniculos vivos virtutis avitæ Innatos tibi? nam pater eſt virtute celebris. Epatris ingenio virtus certè emicat alma. Cujus ſunt radii diffuſi ad totius urbis Oclos; nam virtus atris non mergitur undis. Unde Senatorem hunç optarunt civica vota- Ipſe Senatorum chorus hunc geſtivit habere Conſilii collegam, quo mo derentur habenas Rerum, quæ totius proſint uſibus urbis. Quippe ſalus illis maguæ ſit publica curæ. Hujus canities toti eſt venerabilis urbi, Confiliiq́; boni fœcundo flumine abundat. En patris in genium, virtutem nomen, honorem Non hic huic nato virtutis ſemina viva Inderet; haud etenim generat ſpineta ro ſetum. Optima virtutis ſunt hæc fundamina veræ. Solus at hic motus nunquam virtutis in altum Surgit, is eſt crebrô ſtudioſa mente fovendus.

Suaviter hunc paſcunt doctrina, laborq; perennis,

Hæc ſi connectis, virtus tunc creſcit in altum. Quàm benè conveniunt ſtudiis hæccarmina noſtri Doltoris, cui præcellens datur infulajuris. Hic vix lallantis potuit pro trudere linguæ Verba, fuit Muſis datus erudiendus amicis. Hæ Muſæ puerum hunc lactarunt ubere docto, Hnic inſtillarunt tenero cum lacte züawe

. 4 8