Ecœce repentinas venit vox miſſa per aurds, Segnia quæq; citõ linquere ſtrata monet. Allquiturq leuis carpentem munéera ſomni, Tales efundens ore tremente ſonos. b Jolle caput torhens, ocults, piger, e«xculè ſömnum, Funt tibi nunc patrii rura petenda ſoli. Rumpe moras omues, etiã nunc, tayde, morariu? Non decet ignauum prateriiſſe diem. Annè tibi Theſeus quondam quém corde fouebas, Sxcidit? an nühil eſt, qui fuit antè fauor? Bartholomaus enim, Phæœbi qu fortus in armus Sudauit, referens nobile munus, ouat. Emic etenim confert Venus aured ſidere fauſio Nympbham, quæ rutilo purior igne micat. Ergo fac properes celeri pede, ſurge repentè, Pro ſponſisq́; feras ad, pia vota, Deum. Hac ego dum mecum tacita h mente reuoluo, uminus orbiculos clarior aura ferit. Mlratus nouitate rei loca ſingula luſtro, Ominus auſpicium vebus inéſſe putans. Rinc iter intendens per compita trita Viarum

Ingredior patrii mænia celſa ſoli.