———

Et tenues v Vtſua cum Ponſa gaudia HPonſus agat. Quodſi forté tamen ſors aſpera ga udia turbat, Vxor erit conſtans Hypſicrathea Viro, Huncq; vel in ri gidæ diſcrimine mortis amabit, Ceu quondam Brutum Portia feda ſisum. Ncæc minus hoc ſolamen erit: ſi ludere coniunx eAnte oculos videat pignora chara ſuos. mn quiburs hic poßit poſt triſtia viuere fata, Non aliter, quam ſi viueret ipſé parens. Sapè etiam docilu conſorte monente ariltut, Qupd vitium nunquam viderat ante, Videt. Commotusq; ſuæ monitis Vxoris amicis, Qua fugienda fugit, quæ facienda facit. Hinc, ERmanne, tnum poterit quuss carperè Caæ Quod ſacra coniugii Vincula ſponſo inis?(tu, Obſcqueru ſaperotranquillamente parenti, Qui Natus neſcit damna creare ſuis. Eſfugis infauſiaæ certamina turpia carnur, Quasq, vomit ſammas luxurioſus amor. Ingrederu caſtelaudata cubilia vita,

Quam iubet&õ pietas& coluiſſeẽ Deus.