Inſuper is meaicæ fertur doctißimus artit, Dum ſuit in vi vis, clarus utringq fuit. Nuns jupera lætus melioreq; veſcitur aura, Vi vus erat Chriſti, mortuns huius erit. Hic atavo ponſi natus de patre Philippo, Qui Buchmæ docuit verba ſonora Dei. Ipſe ſauts factis notus ſuper athera eæli, Cui fuit in juſts pectore inſta ſalus. Qucæ potuit fecit, typus at q ſigura ſuorum, Certa ſuæ fidet ſigna reliquit ovans. Inter at electos, fanctus, fanctosq; Philippus Straccus apud ſuperosconſpictendus erit. Nectær ubi æternum bibit, ambroſiag perenni Vi vit, quæ placiao manat ab ore Det.

Philip. Strac- cus baſtor Buchnavien- ſis,(ponfi a- KAVuS.

„ Heu hominum rarum genus,& mirabile cunttis

„ Qod vel defunctum vivere facta probaut. Filius Hermanni, ſeq dignus patre, joannes Straccus, qui verbi cælica iura docet. Caſſellus templi divina negocia tractat, Et populum magna dexteritate movet. Hic Straccos omnes, reliquos ut Pegaſus olim Acer equos, ſanctis artibus ornat avos. Paucis hunc pingo, quæ ſit facundia, norunt

Ioänes Strac- cus verbi di- vini apud Caſſellanos miniſter, ſponſi patra⸗ us.

Aedera, VVerrha, Lanus, Beſtava, Fulaa, viri.

Quid patris ingenuam mentem ſincerac;, doua Eloquar,& puras criminis omuis opes?

Mirantes ſlabant arrectis auribus omnes, Quando/ſalutiferam ſpargeret ille cibum.

„ Suble vat ingenium felicibus omuia pennis,

„ Nec ſinit ars bominesſerpere prorfus humi.

Legerat hic Straccam multisè millibus unam,

Conſſortem licito pignora ferre toro.

loannes Sa- verus paſtor Monachu- ſenſis, ſponſi Patef.

FPerun