ON.

e Uperut ad patriam Aſphaam de valle roſarum

Greſſus conabar Figere fortè meor.

Ihernemus oblon un Chriſti ſub monte vogabar, U Vertice qud ſummo templa ſacrata jacent.

† Bminuüs has Tlai Volui Rudera ziſurus priſca lacramq; domum.

Quam Monachuſenſes aſcendunt agmine multo,

Paſtor ubi populum dogmata ſandta docet. Oppida dicuntur coluiſſeinn montibut illim Eſfera gens, Hunni, belligerumq; genus. Quippe Glgautæd genus hoc de ſlirpe creatum, EFinitimus olim grandla bella tulit. Aoſpice qui Chr'ſlo tandem repultre Gigantes. Hinc mons à Chriſti nomine nomen habet. . Aedituus ſolu⸗ templi nunc incolit ader, Et Monachacorum corpora mandat humo. Has ſolus ſcando foſſus cellamcq; vetuſtam, Sæpeè ubi paſtores Horrida ſpectra vident. Dumq ita demiror collapſi rudera fani, Aaſcitur ante oculos virgo venuſta meot. Os bumerosq; Deæ ſimili, quæ veſtibus amplis Inſcriptum calamo nomen Amoris halæ. Adurea parpuream ſubnectit fbula Veſtem, Inſtar ſtellarum lumina clara micaut. Virgineas formoſa genas&lactea collum, Et niſi virgofuit, tum fuit ipſa Tenus. Hancgo dam tremulocommotus lumine gerno, Et roſeo varium miror in ore decus.

4 2

A 2 ͤ

Ijam ſcandere montem,