Mox tacito per gunt ad loca ſacra pede.

Proh quàm lata tuam per vadunt gaudia mentem, Flectentem hunc cernis cum ſua genua Deo?

Hoc ais, hoc finxit Dominus cor Gora polivit, Jpſe huic diſtribuit quinq talenta viro.

Di vina eſt/ſpecies, Deus eit occultus in illo. Nil mortale ſonat, ſacra ſlatuta tenet.

Sic erit haud alius, qui ſparget Regis in alto Monte ovibus vitæ pabula ſana Dei.

Quod förtunet opus præclerum rector olympi-, Sanctorum cætus vota precesq; facit.

Mittat opem ſancti reſerans ſacraria cæli, Fulmina ſint verbi fortia in orbe ſacri.

Sydere dein fauſto paftor pralatus honori eſt, Suſcepit partem Chriſli& ovilis ibi.

Phærbua rore poli madidas ſicca verat herbas, Diſſundit pingui ſemina paſtor agro. Paſtoris veri ſe oſtendit nomine dignum, Grex ovat, Ambrofià cor recreat; ſuum. E redita; vias ovis,& ſi forſan aberrat, In Domini revocat paſcua pura ſui. Namop ejus vox eſt oleo penerrantior omni, Quando Evangelj nuncia leta canit. Sicut Sapiiſtes agnum monſtra vit leſum Cbriſtum, qui aterno de genitore ſatus. Sic ſalvatorem docet hic agvoſcere mundi, Iuſtificà ſumi vult data dona fade. Contrà ejus vox est ferropenetrantior omni, Hados cum terrent fulminalegis agro.. Quando lupum expellt, menſuram nominis implat, eeE'As&uditar Nonſine laude taas,

Adamus Crato ett fidei& queis canaida vifs

Bus.

Tis. 4

6. Tin.

88. Pſak. 9 4. Octobr. ann. 4

leh le.

Seld

. 3