Sie ſtimulis animum vehementibus urget honeſtum, Ob mala, conjuncti, facta pudere, ſui. Et titulis cùm tu caveas tibi liber ab atris, Nominis, alterius crimine, damna patt, Gaude ſponſa tui felix hoc munere ſponſſ, Cum præſtet claros ſtirpis honore typos. Nam, Roteberga, tuas pater ut moderatur habenas Conſul ſic genitrix laude decora niteet. Frater at indomiæ benè traciat frena juventæ, Et domus eſt factis tota beata piis. Iu quoqʒ ſponſe tua gaude doctiſſime coſta, Quando parem ſocerum, dat tibi, datq́; ſocrum. Quorum Lanigravio virtus gravitasq; probantur, Et genus& proavos fert ſuper aſtra decus.

vE NuS.

Cum fugitiva nimis ſint omnia gaudia, recti

Quxæ ſine judicii ſuſcipiuntur oꝑe:

Rarus amor perſtat, quj formæ munera tantum 5

Aut fragiles ſpectat, lumine captus, opes. Labile forma bonum cunctas tenuatur in horas, Diyitias ſuhito caſus& error agunt.

Felix ſorte tua cum docto ſponſa marito,

Judicio quorum præſide cepit amor.

Et plus mentis opes auri quãàm pondera ſtulii Spectavit, formæ vel ſimulacra brevis.

Qux tamen aucta Dei vobis quoq; contulit ardor,

ui ſibi fidentes deſeruiſſe nequit.

Vivite felices& ab omni parte beati,

Nec veſtrum ſubeat juſta querela torum.

82