m

6 COMMENTATIO DE SINGVLARI GIESSENSIVM

quæ ſuboriuntur, controuerſiis, iuſtum ſtatuant pretium, „ easque ratione ſalutis noſtræ, quæ e dogmatibus vel de-* trimentum aliquod accipit, vel prorſus amittitur, vnice di- metiantur. Fugiunt inanes verborum pugnas, deteſtantur,. ſtinternecionis odiis coortis ſe ipſos mutuis cædibus fratres conficiant; contra vero peſſimorum ac periculoſorum quo- rumcumque errorum, averitatis cæleſtis hoſtibus commiſ- ſorum, acerrimi atque inplacabiles ſunt inimici& ſempiter- num cum iis bellum ſuſcipiunt. §. III. 4

Qua inre, vbi exempla diſpicio, inſignem mihi laudem rbeologi Gieſſenſer mereri videntur: qui vti tenerrimo amore veritatem diuinam complexi ſunt ſemper: ita id ſibi negotii datum præſertim crediderunt, vttum contra alios deprauato- res quam plurimos, tum vel maxime contra improbam Soci- niauorum turbam eamdem adſererent& vindicarent. In quo præclare ac ſapientiſſime egiſſe mihi videntur. Neque enim 8 facile putandum eſt, vmquam aceidere poſſe, vt Socinianis ſæui-

* Ita ſentiunt maiores no- ſtri in libris ſymbolicis, ac ſpe- eiatim quidem in ſolida, plana ao perſpicuo repetitione& de- claratione, p. 637. quare, in- quiunt, in bac etiam parze mentem noſtram inuicen de-

eælaromus, gquod videlicer di- ſerimen ſit habendum inter uon neceſſarias atque inutiles con-

tenxiones, quæ plus deßtruunt,

quam ædifcant, ne iis eccleſia perturbetur:& inter neceſſa- ria certamina, quando tales controuerſaæ incidunt, vhi de articulis dei aut Præcipuir porribus cbriftianæ doctrinæ a- gitur: tum enim ad veritatis

defenſionem, neceſſario coutra-

ria& falſa doctriua eſt refu- tanda. u