112 DE EXTREMO JUDICio. pE C

piis ſceleratiores, nec piis et electis datu- rum vitam æternam, ſed temporalem, ex 1. 19. qua ad æternam poſt mille annos tranſituri 16. hon ſint, nec impios homines ac diabolos con- terram, demnaturum, ut ſine fine crucientur, ſed eſſeigne illos juxta æternum Evangelium poſt æter- IV. nitates æternitatum ex cruciatibus iſtis li- quit: ⸗ beraturum, inque priſtinum primumque ⁊e riyen felicitatis ſtatum reducturum eſſe: quomo- ne dep do ulla ſpecie dubitari poteſt, hunc ipſum enim na Chiliaſmum in antitheſi rejectum eſſe at- ruptum

que damnatum? dam, qu — mutatio

DISPUT. L. Ir ULTIMA. ralinon de V. P CONSUMMATIONE MUNDI. qua TI

. mundi

exigens

Kobabilius eſt, conflagrationem univerſi judicium extremum ſecuturam eſſe, quam anteceſſuram; nec contrarium Ap. XX. II. dicitur, niſi et mortuorum reſuſci- tationem, v. 12. eandem ſequi velimus,

s quod abſurdum. lna II. Peribit autem mundus ſecundum dan ſubſtantiam, Luc. xxr. 33. tna ua III. Cum omnia corpora cceleſtia Deut. cuta ſit IV. 19. miamg

¹

tempon

VI operum ſtagnun

pPiorum