108 DE MORTE ET RESURRECTIONE. DF alii ſepeliendi modi, qui vel corpus vi qua. manei dam eonſumunt, vel a corruptione præ- Brow ſervant, recedunt, eo minus Chriſtianitmo ejusde convenire putandi ſunt.— XII

VII. Non datur locus poſt mortem in- tone: termedius, in quo ſive pro pœnis hic pro- nno; meritis ſatisfaciant animæ, ſive delictorum„nnia pœnitentiam agant et ſalventur. Hebr. IXx. et Ph 27. hilitan

VIII. Ut bis demortui extra ordinem, ex rat ad declarandam Divinam potentiam, bis aonc naturæ debitum ſolverunt: ita et extra or- dinem eorum animas in loco ſtatuve tertio fuiſſe et labe originali commaculatas man- ſiſſe abſurdum non eſt.

IX. Quamquam mors corporalis ex ac- cidenti decretæ reparationis ſit pœna pec- cati, tamen non corporalem ſed æternam mortem Deus homini in verbis: quo die

peccaveris, morte morieris, eſt interminatus, Calovius.

X. Duplicem reſurrectionem corpora- lem poſthac futuram ignorat Scriptura. Joh. v. 2, 8. 29. cap. vI. 29. 40.

XI. Reſurrectio ejusdem carnis ad eum modum concepta, quo fluvius, quam-t quam ſemper mutata aqua, idem fluvius manet,