10²2 DE CONCILIIS.
II. Quare neo Coneiliorum univerſalium canones, ſive quoad doctrinam, ſive quo- ad mores, eo quod ſunt talium Concilio- rum canones, ab erroris periculo ſunt im- munes,
III. Recte Edm. Richerius, Pontificius
Gallus, in fronte Hiſtoriæ Conciliorum ge-
neralium: Conſtantinus M. atque alii Impera.
tores Chriſtiam, velut communcs ELpiſcopi et
exteriorws diſciplinæ aſſertores, octo prima Con-
ciliz univorſalia pro juris divini, naturalts et
canonici vindiciis indixerunt et congregarunt.
IV. Non poteſt Imperator ſine imminu-
tione majeſtatis ſuæ hoc jus alienando
transferre in Pontificem, ut, quod ſua na-
tura eſt imperii politici, fiat juris eccleſiaſti- ci. KRom. XIII. I.
V. Qui vero Concilia conrocandi jus habet, longe magis jure gaudet fuffragii in Conciliis una cum aliis laicis, rerum ſacra- rum peritis, ferendi. Act. XV. G. 22.
VI. Synodorum naturam imitantur ſi- milemque effectum habent inſtituta ſupre- mi Magiſtratus auctoritate colloquia, im- mo collationes ſententiarum per epiſtolas inter abſentes. 1. Cor. v. 3. 4.
VII. Hoſpes
V ret, dem
V
poris no: vidi quan P aCh inda tion X ſede ſitat
1 ptur
X Eccl agitt quæ et j⸗


