8 DE SCRIPTURA SACRA.

II. Quicquid immediate a Deo revela- tur; et intra conſcientiam pro tali revela- to ſine formidine oppofiti agnoſcitur, id quoad vim obligandi ad credendum pa- rem prorſus habet cum Scriptura aucto- ritatem, licet canonicum non ſit. Joh. 11X. 47.

III. Inſpirata ſunt ſacris Spiritus ama- nuenſibus et verba et res quælibet, etiam minutiſſimæ, non quidem ſemper ad ſcien- dum, tamen ſemper ad ſcribendum. 2z. Tim. 111. 16. 2. Petr. I. 21.

IV. Non loquitur Seriptura ad erro- neum vulgi captum, ut Belgæ nonnulli, multo minus ad affectum vulgi et credu- litatem, quæ in ſe falſa ſunt, dictat, ut no-

vifſime Burnetius audaciſſime deliravit.

Joh. XxVl. 13. 1. Joh. v. 6.

V. Prona vel ad Naturaliſmum vel ad Atheiſmum via eſt, manifeſtas Soripturæ hiſtorias et miracula in allegorias et effe- ctus naturæ convertere.

VI. Omnis ſenſus Scripturæ ex Spiritus ſancti, ſenſui intime conjuncti, intentione et operatione falutaris eſt, h. e. ad ſalutem hominis efficiendam tendit, Rom. 1. 16. quanquam in effectu propter oppoſitum obicem nonnunquam reddatur non ſalu- taris. VII.

Sorp clariſl

X. Mer⸗ rius

nun