Rectore primo. 5

liditatem, non hie tantum, sed& alibi locorum, quam maxime prædicaretur. Magno itaque nume- ro ad ipsum audiendum indies confluxerunt novel- li sapientiæ alumni, magnamque ex discursibus il- lius utilitatem se percipere professi sunt. Cum ve. ro in philosophicis ac philologicis subsistendum sibi haud esse arbitraretur, ad ornanda quippe& prove- henda sanctiora studia natus factusque, his tõtum se consecravit,&, quantum in illis profecisset, ostensu- rus, Responsionem adornavit disputationem theblogicam de ulimo Christi advents, ecclesiæ nostratis docri- næ oppositam, quam PHILIPS CHSAR in Aca- demia Marburgensi, pro consequendo Theologiæ Doctoris gradu, paulo ante habuerat, eamque moderatore BALTHASARE MENTZERO, contra opponentium argumenta, summo cum applausu de- fendit. Dignus ergo a Facultate Theologica judi- catus est, qui ad supremum Doctoris gradum ca- pessendum admitteretur. Quare habita disputatio- ne inaugurali& exantlatis examinibus, gradu illo, Decano quidem HELVICO, promotore vero& brabeuta laudato jam MENT ZERO NM De Xyl. ornatus est. Post hanc promotionem Serenissimus Princeps Darmstadium eum accersivit& conciona- torem aulicum esse jussit. Sed mox, mutato con- silio, cum, quantum prodesse Studiosæ juventuti posset, secum reputaret sapientissimus& religiosissi- mus Princeps, Ludovicianæ suæ ipsum reddidit, Professoremque primum extraordinarium, paulo post vero, præmatura morte ad meliorem vitam evo- A 4 cato