XXXIX. Carolus Friderious Bahrdt, qui incunabula habue- rat Biſchofswerdae Mifnienſium 28 Aug. 1740, prof. philof. extra ordinem locum Lipſiae obtinuerat 1767, Lipſia relicta Erfordii prof. phil. ord., vel potius hiſtoriae eccleſiaſticae, munus con ſecu- tus eſt. Inde Gieffam vocabatur, ad prof. theol. quarti atque con- cionatoris veſpertini munus obeundum, quod adiit 16 Maii 1771. Poſt complures motus atque inquietudines dimittebatur 1 April. 1775. Varios cafus et diſcrimina perpeſfus huius mundi ſcenam reliquit Halae 23 April. 1792, vir oratorum ſuo aevo princeps, qui egregiis animi dotibus ſplendorem academiae conciliare poterat, fed effrae-

nata licentia in vita, ſcriptis atque lectionibus minuit x).

XL. Ludovicus Beniamin Ouvrier, natus Prenzlaviae in Mar- chicis 7 Maii 1735, Halae poſtquam theologico ſtudio fe addixerat, Darmſtadium vocabatur 1760, ut principum iuventutis, fereniff. Lu- dovici IX. liberorum, inſtitutionem ſusciperet. Simul concionator aulicus factus 1763. Gieſſam transferebatur, ubi prof.“ theol. tertii, dioec. Alsfeldienſis Superintendentis atque ad aedem arcis paſtoris munera adiit, habita de odio theologico oratione 9 April. 1772. Pro gradu doctoris rite disputavit 1777. Ad locum in ordine ſecundum atque dioeceſin Marburgenſem adumotus 1736. Denatus 1 Oct. 1792.

XLI. Io. Chriſtian. Dietz, natus Bingenhemii 1 Nov. 1719, paedagogii praeceptor factus eſt 1745, ad aedem arcis diaconus 1754,

ecel.

x) Iancker etwas über die Wein- bens. Berl. 1790 sq. 4 t. 8. Alia vi- bergskrankheit des verstorbenen D. tae narratio eodem anno prodiit, Bahrdts. Hal. 1792. 8. Ipse vitam Pott Leben, Meynungen u. Schick-

descripsit, Geschichte seiues Le- sale D. Bahrdts. Lips.