1 48

4*—

——„,— bene moratus, denique pro more ſeculi noſtri ſolide at- que eleganter eruditus, quæ tria ad cuiusuis hominis lit- terati felicitatem ac beatitudinem æternam& tempora- lem, qui primarius eius finis eſt, necęſfario hodie requi-

runtur. Cum e contrario Theologiæ& Juris ſtudium

pfoxime ad utilitatem& felicitatem aliorum in eccleſia aut republica procurandam, qui ſecundarius Theologi & Jurisperiti litterati finis eſt, referatur. Cui propter- ea non aliter animum decet intendere, niſi ut propriæ ſi. mul felicitati inuigilemus, aut ſaltem illi, quod non raro fieri deprehendimus, non officiamus, quemadmodum viciſſim ſic propriæ felicitati incumbendum eſt, ut fimul utilitas inde ad proximum perueniat, aut ſaltem per nos nullo modo illi noceatur. Quo mutuo& amico ſtudio- rum nexu demum etiam certiſſime Dei gloriam, qui ul- timus finis merito dicendus eſt, cunctisque hominum actionibus præfixus eſſe debet, promouebimus. Ex quo & illud ſequitur, omnia noſtra ſtudia ad propriam pro- ximique in eccleſia& republica utilitatem& felicitatem eſſe referenda.— Vt vero quis vere pius& Chriſtianus, tum honeſtus & bene moratus ſit, non in Academia ſolum, ſed ad extremum usque vitæ halitum perpetuo ſtudendum ac laborandum eſt. Quapropter hoc ſaltem ſtudium non ſicut cetera certis ſtatisque in Academia lectionibus& collegiis alligari poteſt, ſed qua priuatim qua publice a ſingulis quotidie etiam inter reliqua negotia tractandum & perſequendum, nec ullo in vita momento plane deſe- rendum eſt, niſi, quod abſit, Dei proborumqne omnium gratia ac fauore velimus excidere, qua maior hominis in