— 17—
710. habità,) Ciceronis sententia valuit de bello indicendo, quarto autem die post, hoc est eo die, quo sextam Philippicam habuit, invito Cicerone Senatus consultum est factum, ut Servius Sulpicius, L. Piso et Luc. Philippus ecum mandatis ad Antonium proſiciscerentur.
14) Phil. VI, 2. ¹⁵) Phil. VI, 2. ¹⁰³) Phil. VI, 5. 1¹²) Phil. VII, 3. ¹⁸) Phil. VII, 3.
10) Ex iis, quae ab Antonio gerebantur, causam belli et iustam et necessariam duxit, inde- que belli nomen contra senatus voluntatem in sententia ponendum esse dixit, non tumultus, quem ceteri, ignari non modo rerum sed ctiam verborum adpellare malebant. Phil. VIII, 1.
²⁰) In errore versatur Wetzelius, in Vita Ciceronis p. 46. narrans, octavam Philippicam Idibus Martiis esse habitam. Etenim iam Fabricius Marcoduranus in M. T. Cicero- nis Historia ſapud Orellium in Onomastic. P. I. p. 100.] veriora habet: quam scil. octavam Philippicam ante Idus Martias in senatu dixit. Drumannus autem in Historia Romac cet. Tom. 1. p. 256. etiam causam addit, ob quam octava Philippica ante Idus Martias habita esse sit censenda. Nimirum omnibus, qui cum Antonio sunt, Phil. VIII, 11, si ab armis discesserint et ad rei publicae defensores ante Idus Martias primas adierint, rerum ante actarum ve- nia cet oblivio ab ipso Cicerone pronunciatur.
2¹1) Liberalissime mecum communicavit HESSIUS. V. C. Gymnasii Helmstadiensis Di- rectoris munere fungens[d. d. Helmstadii 28. Mai 1845] ad me missa hacc: Daselbst ſin Bib- liotheca Guelferbytana] beſinden sich drei Handschriften, wovon, soviel ich habe finden können, nur eine verglichen ist in der Wernsdorfischen Ausgabe, nämlich Cod. Gudianus II. ſcf. Werns- dorf. Edit. Phil. III, 6: qui autem evenit], der jedoch nur die ersten fünf Reden(Phil. I— V c. 6.§. 7: quod unus M. Antonius in hac] enthält. Der andere Codex ist ein chemaliger Helm- sted'scher dorthin ausgelieferter aus dem 13. Jahrhundert, chartaccus, der die 14 Philippischen und noch andere enthält. Der dritte Codex Gud. 278. membr. in 8 oblong. saec. XII. ist ohne Zweifel besser und enthält Orat. I— XIII. c. 9. incl.—« Quum postea plura de Gudianis Codd. ex Viro Humanissimo per literas quaesissem, officiose ad me reseripsit epistolam ſd. d. Helmsta- dii 15. Apr. 1844], hace habentem: Cod. Gudian. 278. ist noch in keiner Ausgabe vollständig benutzt; einen Gudianus I. führt der Wolfenbüttler Ratalog nicht auf. Hat vielleicht Werns- dorf einige Lesarten daraus angeführt, so kann er ilm cigenmächtig Gud. I. genannt haben. [Wernsdorfius praeter Cod. Guelferbytanum, aliquoties in auxilium vocatum, Gudiani quoque Codicis cuiusdam, nude et sine signo allegati, auctoritatem laudat, ut Phil. III, 7. haec scribere audere]. Dagegen befindet sich daselbst ein Codex Gudianus. II., der viele Schriſten Cicero's, aber nur Philipp. I— V, 16. ſc. VI,§. 17.] quid ſquod] unus M. Antonius in hac—— enthalt. Der für Sie verglichene Cod. Gud. 278. hat bei Ebert die Nr. 216., allein die Nummern Ebert's werden in den Ausgaben nicht angeführt, sondern die frühen.“ Fortasse proderit lectoribus meis, si de Codicibus Guelferbytanis universa quaedam, scitu dignissima, ex epistola decerpta huc transcripsero: In der Wolfenbüttler Bibliothek befindet sich eine Anzahl werthvoller griech. u. lat. Codd., die ein Marquard Gude auf einer Reise dureh Italien gesammelt und nach- her der Bibliothek verkauft hat. Nähere Notizen über ihn finden sich in Ebert's Gesch. der
3


