— 49—

Latina ex usu priore cognita, etiam

potest, nisi quod loci supra laudati satis recte in graecum sunt conversi. vero vocabula, inprimis morborum equinorum nomina, tunc graecis immixta fuisse, non est quod mireris.

Suidas, lexicographus seculi decimi vergentis eruditissimus, pauca tantum habet vocabula latina una cum glossis sive interpretamentis graecis ejusmodi, ut linguae latinae vel nullam vel exiguam ei fuisse scientiam pro certo affirmari possit. Quam- quam enim singula apud eum vocabula recte explicantur, v. c. viνασοσ.&eεÆoετασιι Poεααιαοαο—τη³ονιονυς„or⁴ο⁸οs. d νομασνάμασενε veνενοεαωυν εεν᷑αστναορνοσς ονεᷣει⁴αςεο⁸. d doν nodwne, alia tamen leviter et strictim tractantur, v. c. rοσ☚σο. Pouddaæ— 141; 1Q6 Gã, Q. 6ldog dειαιεμμασνασοο, alia ex scriptis aliorum sumpta sunt, v. c. Kaαα. dνα 10½mex Cedreno ⁴⁰⁶);*νιμας. G.νοερμαμσ œαν cxlονς ν Gονασ̈σουμἀεαανανν mπααο- Ts0⁶νιμαεννοο ex Theophylacto Simocatta 4*), alia ab ipso Suida, ut literarum ordo docet, falso intellecta atque corrupta sunt, v. c. Aανεαραα(deg. dyετα s. yeoτα)). Pooddxre t uu,νμα i. agger ex humo asgesta exstructus; yyazdotos(leg. 2-„⁴rοs*). sldos dονον᷑Qṽοs ‿ ανιασιςσ μοιτο(leg. Txταυο. 6πQmmĩmM“ 1αος‿ 5Ʒνο⁴s, alia originem vocabulorum latinorum ex graecitate repetendi studium ridiculum magnamque ignorationem linguae latinae ostendunt, v. c. viνασοοσ. 10»6ι⁶σςα, Sr,,G*ον τιοο, Qισ⁴ το τα⁴ᷣ ναυ τ⁹‿ 1πά, et 2⁴αeν⁴‿μνμο. Po⁵⁴αν σ 1⁶: d-dεν νι ⁸μυνασσε τπαο zaiμα xεν. Idem Suidas scriptores aliquot latinos commemorat, sed ita ut, quae de iis vel ex iis affert, manifesto aliis debeat auctoribus ⁴⁰), adeoque in his errores committat ⁴⁹⁸) vel mira neque fide digna narret ⁴⁹⁴); paucissimos autem ipse, nisi forte ii graece scripserint ⁴⁰⁵,) sola ex interpretatione graeca ⁴⁵⁶) cognovit, nullius profecto verba latina oculis suis lustravit intellexitque.

Auctor porro Etymologici Magni, qui eodem fere seculo decimo floruisse dicitur, compluria quidem habet vocabula vel latina*0¹), vel latino-graeca s), cum interpretatione

*¹*) p. 165(T. I p. 289 Bekk.). 4³1¹) I, 4. **²) In iis, quae de Ennio et de Juvenali narrat,

sgenter recenset. multa scripsit graece, Varro quidam, quem v. yxareoνννναν laudat, haud du- bie graeco usus est sermone, ut v. syæærecxrpe

Aeliano et Joanne Malala(NX p. 262 ed. Dind.) usus est; quae ex Livio habe“(cf. v. Aouzoudos), Plutarchi sunt verba, cf. Lucull. c. 27.

docet, et Claudianus poeta, qui gigantomachiam graece composuit. Zenobium sophistam Salustii historias graece

¹4³) Kaoae Touldo— poaε uerdgoουνrä Aodrou interpretatum esse dicit v. 2/„⁶ ⁸ος(cf. supra DPaueνν cf. et quae de Pollione Tralliano Dissert. I p. 16) et complures locos Eutropii, a Ca- habet, quem cum Asinio Pollione vel cam pitone in graecum conversi(cf. Dissert. II p. 19 Polemone quodam(cf. Lucan. edit. meae T. III n. 128), atque libri Hieronymiani de viris allu- p. XIX) confudit. stribus(cf. Dissert. II p. 15 n. 102) servavit.

¹²⁴) Virgilium ab ara Liberni initium fecisse dicit ⁴⁰²³) Celer p. 502, 56; faba p. 387, 8; fascia p. 749, 41; (V. Atp⸗ovos); cf. et quae de discordia Titi Livii fibula p. 665, 32; fiscus p. 795, 24; furnus p. 677, et Cornuti cujusdam, historicorum romanorum, 33 etc. 4 v. Kogvodros narrat. Cubicularii p. 527, 29; orarium, p. 804, 27;

*2) Suetonius certe, cujus libros v. Toαναναοs dili- notarius p. 719, 1 etc.

Dissert. III.

7