140 Philologie.
Ortmann, Edu. Seriptorum latinorum loci vel explanantur vel emendantur siehe: Cicero. Pfitzner, W. Quae causae fuerint, cur Nero princeps, omissa in praesens Achaia, a Benevento in Urbem subito regressus sit. S. 20— 24.* Parchim 1883. Prammer, Ign. Einzelne Bemerkungen zu verschiedenen Aus- gaben der Schriften des Tacitus. 33 8. 8. G. VIII. Bez. Wien 1878.
— Taciteische Miscellen. 18 S. 8. G. VIII. Bez. Wien 1879. Resl, Wlad. Utrum dialogus qui inscribitur de oratoribus Tacito adscribi possit necne quaeritur. 38 S. 8. G. Czernowitez 1881.
Schmidt, Rud. De rationibus quibusdam, quae efficiant, ut C. Cornelii Taciti opera tanti in historia litterarum sint momenti. 20 S. 8. Schässburg 1876. Schneider, Rich. Tac. annal. I 63 siehe: Apollonius Dyscolus. Seebeck, Joh. De orationibus Taciti libris insertis. Part. I.
24 S. G. Celle 1880. Steuding, C. H. Beiträge zur Textkritik im Dialog des Tacitus. 18 S. Wurzen 1878.
Sturm, Joh. Andr. In Taciti minorum librorum aliquot locos animadversiones eriticae et exegeticae. Part. prior. 14 8. Marz. G. Cöln 1879. Weidgen, Jos. Miscella critica siehe: Euripides. Weissschuh, Ernst Edu. Religion, Charakter und sitte der Deutschen nach der Germania des Tacitus. 23 8S. Leisnig 1882. Wiesner, Emil Tiberius und Tacitus. Kritische Beleuchtung des taciteischen Berichtes über die Regierung Tibers bis
zum Tode des Drusus. 28 S. Krotoschin 1877. Wormstall, Jos. Emendationen und Erläuterungen zur Germania des Tacitus. 12 S. G. Munster 1876. Terentius. Kampe, Friedr. Die Lustspiele des Terentius und ihre griech. Originale. 19 S. G. Halberstadt 1884.
Klasen, Joh. Quam rationem Terentius in contaminatis quae dicuntur fabulis componendis secutus esse videatur. Pars I. quae Adelphos complectitur. 21 S.— Rheine 1884. Koenighoff, J. Dissertatio terentiana critica. 14 8. G. Trier 1877. Niemir, Arthux Über die Didaskalien des Terenz. XIII S. . Luckenwalde 1879. Pflügl, Frz. X. Das lateinische Sprichwort bei Terenz siehe:
Plautus. Regel, Gg. Terenz im Verhältnis zu seinen griechischen Originalen. 16 S. Weizlar 1884.
Schubert, Otto Symbolae ad Terentium emendandum. 17 S. G. Weimar 1878. Teuber, Aug. De auctoritate oommentorum in Terentium, quae sub Aelii Donati nomine circumferuntur siehe: Donatus. Tertullianus. Hauschild, G. R. Tertallians Psychologie und Erkenntnis- theorie. 77 S. G. Frankefurt a. M. 1880.


