Aufsatz 
Commentationis criticae de carmine Cantico, quod legitur in Aesch. Sept. C. Theb. vv. 78-164. Schuetz. pars.
Entstehung
Einzelbild herunterladen

28

Vs. 111 bis posui nomen Zéé, quod libri semel tantum habent, in ver- su antithetico unum geëꝰ delevi. Idem Hermanno placere Seidlerus te- stis est.

Vs. 132 lacunam statui. Facile potuit fieri, ut verba aliquot inter scholiastarum annotationes delitescerent, quae larga manu huic loco sunt ad- ditae. Hoc autem potissimum strophae loco dochmium excidisse arbitror, quia sic respondent sibi verba Guoiτονια Jενoũ et Aiνν³osεroõ sicut vss. 89, 108 6αꝓν et xεοαι mτσιωπ, vss. III, 125 Zeð et+sëν, vss. 136, 143 inter- iectiones à ⁸⁵◻⁵, qua de re cf. Herm. ad Oed. Col. v. 707, elem. p. 736, 5, Reisig. coniect. p. 137, quamquam notissima res est. In conſingendo deni- que eo, quod Aschylum puto scripsisse, viy u⁴ εryrünccoc, ante oculos habui Agam. vss. 689 sdq., ubi est: zie nor' dν⁶μαάεν ⁴⁶ν ες 16 ν riyruuoe Mérav eret roendyrog z. 1. 1. et Suppl. v. 316, ubi in simili verborum lusu dAϑνς επαυνιαοσ poeta dixit.

Vs. 140 omisi cum editoribus plurimis interiectiones à& 8.

Practerea de singulis aliquot vsrsibus pauca sunt addenda, ad rem metricam pertinentia.

Vss. 78 80(= 83 85) systema efficiunt eamque ob caussam of- fendere non potest fractio vocabuli in v. 83, neque elisio in extremo v. 84. Item systematis vinculo continentur vss. 88 et 89(= 106 et 167); inter- rumpitur systema v. 90, quod quidem indicatur hiatu, qui est inter v. 89 et 90. Nam quum non sit versus, qui, ut paroemiacus anapaestieis, Phereecra- teus glyconicis, ita finiendis dochmiacis systematis soleat adhiberi, in his quidem ſinitae metrorum perpetuitatis hiatus plerumque vel syllaba anceps indicium faciunt. Cf. elem. p. 249. Quocirca neque syllaba brevis in exitu vss. 82 et 87 offensioni potest esse. Hiatus autem, qui est inter vss. 85 et 86, 93 et 94, 134 et 135, 136 et 137 et alibi, partim quod initio ver- suum posteriorum personae mutantur, partim quod exelamationes ibi posi- tae sunt, habet excusationem; cf. Herm. I. c. et Seidler. de vss. dochm. P. 80.

Vs. 93(= 103) constat ex uno dochmio, qui praepositum habet creti- cum. Si autem hoc pede turbaretur metri continuatio, vitiosus esset v. 102, quippe ultimam syllabam solutam habens. At non ita rem se habere intel- ligitur e versibus, quales sunt Prom. 301 et 2: Sriν‿ντ⁶τσσε ε⁶εασ‿ u⁴‿ναμειεσďαμ daνu‿νιν de zεres, 05, 5.

7